ช่วงนี้กำลัง addict เพลงนี้ค่ะ รู้สึกว่าไม่ได้ฟังดนตรีแนวนี้อย่างจริงจังมาตั้งนานแล้ว แต่เอ... เหมือนเพลงในอัลบั้มนี้ของโปเตโต้แตกต่างจากชุดก่อนๆ อยู่หลายอย่างเหมือนกันนะ ที่ชัดที่สุดเลยก็คือ... เดี๊ยนฟังแบบไม่แสดงสดแล้วก็ยังชอบล่ะ รายละเอียดของเสียงต่างๆ ฟังดูหนักแน่นและน่าสนใจกว่าชุดเก่าด้วย จริงๆ เป็นยังไงคงต้องให้คนที่รู้เรื่องดนตรีมาวิจารณ์มั้งคะ เดี๊ยนก็แค่พิมพ์ไปตามที่คิดอ่ะ เมื่อก่อนจะรู้สึกเหมือนโปเตโต้เป็นวงป๊อปร็อคที่มีเพลงติดหู "วงหนึ่ง" แต่หลังจากฟังเพลงในชุดใหม่ที่ปล่อยออกมา (ไม่ใช่ตอนแสดงสดนะ) ก็รู้สึกว่าเพลงติดหูขึ้น และแตกต่างขึ้น เอ๊ะ หรือว่าเพราะเดี๊ยนกลายเป็นแฟนเพลงโปเตโต้ไปแล้ว จาก "ชอบ" เลยกลายเป็น "ชอบมากกกกก" ขึ้นมา

อยากแปะเพลง "ทนพิษบาดแผลไม่ไหว" แต่... ไม่เอาอ่ะ ถึงจะกินใจแต่ไม่โดนกับอารมณ์ตอนนี้ (ชอบท่อนที่ร้องว่า "แต่ฉันอยากให้เธอรู้สิ่งเดียวที่ฉันแคร์ คือหัวใจฉัน เพราะมันต้องทนอยู่ เพื่อสู้ความจริงให้ไหว" ฟังแล้วให้อารมณ์เดียวกับ "ความเจ็บปวด" ของปาล์มมี่เลยค่ะ <= เพลงต้องห้ามของเดี๊ยน เพราะร้องทีไรน้ำตาไหลจนร้องต่อไม่ได้ทุกทีเลยอ่ะ เป็นเพลงที่อินง่ายสุดๆ)

สาวโสดอย่างเดี๊ยนต้องเพลงนี้เลย อิอิ "รอ"

ช่างโดนนนนนน

สาธุ... ปีนี้ขอให้เจอด้วยเถ้อออออ ไหนๆ ชีวิตปีนี้คงไม่ค่อยมีโอกาสตามกอล์ฟ-ไมค์แล้ว ขอเจอหนุ่มอื่นให้หัวใจกระชุ่มกระชวยทดแทนด้วยเถอะค่า (พระเจ้าอาจไม่ให้ เพราะกลัวเอ็งหลงหนุ่มอื่นจนลืมตามกอล์ฟ-ไมค์อ่ะจิ -*-)

อยากแปะอีกเพลงคือ "คนใจง่าย" เพลงนี้ตอนลอนช์ออกมาแรกๆ เป็นเพลงที่เดี๊ยนร้องถึงเจ้ากอล์ฟนะเนี่ย เพราะฟังแล้วหมั่นเขี้ยวเสน่ห์เจ้ากอล์ฟมากเลย ตอนนี้ก็ยังหมั่นเขี้ยวเจ้ากอล์ฟอยู่ แต่ก็แอบปันใจร้องเพลงนี้ให้หนุ่มอีกคนที่ระยะนี้ "มาทำให้เคลิ้มตลอด" อยู่บ่อยๆ อร๊ายยยยยย พวกหนุ่มๆ ขี้อ้อนทั้งหลาย อย่าเข้ามาใกล้เดี๊ยนนะ เดี๊ยนภูมิแพ้... อยู่ใกล้ๆ แล้วระทวย นี่แน่ะๆๆๆ ไปซะ ชิ้วๆ (ไล่ไปงั้นแหละ เอาเข้าจริงเอ็งก็ชอบให้เขาอ้อนทุกทีนะยะ คุณพี่สาว -*-)

~ อย่าทำให้คิด ถ้าไม่รักฉันสักนิด เข้าใจผิดขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบบบบ...~

ได้ข่าวว่าหัวข้อเอ็นทรีเอ็งควรจะจบด้วยเนื้อเพลง "รอ" มากกว่านะยะ

ซักหน่อย

รอความรัก... จากใครแค่เพียงซักคน

ที่เข้ามาทำให้หัวใจหลุดพ้นวังวนความเหงาไป

รอคนรัก... สักคนที่มาเข้าใจ

ที่ให้ฉันเป็นความรักครั้งสุดท้าย

แต่มันจะเจอเมื่อไร คนคนนั้น

ไปนอนล่ะค่ะ