มาอัพแบบสั้นๆ

หลังจากไล่ดูคลิปรายการต่างๆ ทั้งที่ได้ไปตามและไม่ได้ไปตามก็พบว่า...

แม่เจ้า ทำไมจินตนาการตัวเองมันถึงช่าง...

แบบนี้จะเรียกว่า 自己モエ感覚 (jiko-moe-kankaku) ได้มั้ยคะ? (รังสรรค์คำศัพท์เองซะเลย แปลแบบไม่ตรงตัวแต่ตรงใจก็คือ การรู้สึกถึงความโมเอะขึ้นมาเองโดยไม่ต้องมีสิ่งใดกระตุ้น)

พอดูคลิปการแสดงเพลง "ไม่พอดี ไม่ดีพอ" ของเจ้ากอล์ฟแล้ว... ภาพภาพหนึ่งมันหลอนเข้ามาในหัวอ่ะ

มันคือภาพเจ้ากอล์ฟ... ตัวเล็กๆ ในชุดสูทสีขาว (ไม่ก็ชุดที่ใส่อยู่) มีหูกระต่ายสีขาวยาวๆ ขึ้นมาบนศีรษะ ยืนร้องเพลงอยู่บนเวทีเหมือนเด็กน้อย

โฮกกกกก... คิดขึ้นมาทีไร โมเอะกระจายทุกที

ใครก็ได้ ช่วยเดี๊ยนด้วย... นับวันชักจะสร้างภาพแบบนี้บ่อยเกินไปแระ

ยิ่งตอนร้องเพลงนี้ยิ่งชัด เพราะเพลงที่ฟังดูเศร้าๆ กินใจ น่าสงสารยิ่งบีบให้เจ้ากอล์ฟดูตัวเล็กลงเหมือนรูป SD เพลงน่ะเศร้า แต่คนร้องนี่สิ... อ๊ากกกกก จะน่ารักไปไหน ไม่ไหวแล้ว อยากขโมยกลับบ้านนนนน โฮกกกกกก

เดี๊ยนเป็นเอามากสินะ

เฮ้ออออ...

บ้าฉบับจานด่วน

ไปก่อนล่ะค่ะ วันนี้จะจรลีไปอยุธยา (เพิ่งตัดสินใจมะกี้ =_=")