หมายเหตุ : เอ็นทรีนี้พิมพ์ตั้งแต่กลางคืนค่ะ แต่ยังไม่ทันเสร็จมองนาฬิกา... อ๊าก ตี5 เลยเพิ่งได้ Publish จริงๆ วันนี้ (10 ธ.ค.) กอล์ฟ-ไมค์มีอัดรายการวันวานยังหวานอยู่ค่ะ แต่... เดี๊ยนเดี้ยงไปเรียบร้อยแล้วอ่ะ เลยไม่ได้ออกไปดู ได้ข่าวว่าเป็นเทปงานปีใหม่ค่ะ มีหลากหลายศิลปิน  โธ่... ถ้ารู้เร็วกว่านี้เมื่อคืนนอนเร็วหน่อยก็คงดี แต่คิดไปคิดมา ไม่ออกก็ดีนะ ได้พักผ่อน สังขารจะไม่ไหวเอา ช่วงนี้รู้สึกเพลียอย่างเห็นได้ชัด + รู้สึกว่าได้เวลาทำงานอย่างแข็งขันแล้ว

++++++++++++++++++++++++++

ตอนแรกลังเลค่ะว่าจะไปงานนี้ดีมั้ย

พอดีวันถัดไปเดี๊ยนติดธุระแต่เช้าตรู่ เลยคิดว่าคงไม่ดีแน่ถ้าจะกลับบ้านดึก รายการที่สตูดิโอ JSL ส่วนใหญ่ก็อัดถึงดึกซะด้วยสิ

แต่... มันมีเหตุให้ต้องตัดสินใจไปค่ะ

คือ... หลังจากเลิกงานแถลงข่าว + มินิคอนเสิร์ตของอัลบั้ม GET R3ADY ทีมงาน Chris Delivery ก็โทรมาหาตัวแทนแฟนคลับแล้วบอกว่า "ตอนท้ายรายการจะมีเซอร์ไพรส์แฮปปี้เบิร์ธเดย์ไมค์" เป็นโอกาสที่แฟนๆ จะได้มอบของขวัญวันเกิดให้หนูไมค์นั่นเอง

แง่ะ... เวลาไม่ถึง 1 วัน เตรียมไม่ทันก็ต้องทันล่ะค่ะ งานนี้รวมกันทำเป็นกลุ่มก่อน ส่วนหลังจากนั้นใครจะให้อะไรไมค์เป็นการส่วนตัวก็แล้วแต่ค่ะ

ตอนที่ทราบเรื่องนี้แฟนคลับที่อยู่ตรงนั้นเหลือกันแค่ไม่กี่คน พี่ตัวแทนแฟนคลับก็เลยบัญชามาให้เดี๊ยนไปทำการ์ดมาซะ

อ่ะ... ยังไม่ได้บิ้วอารมณ์เลยง่า

แต่ก็ได้ไอเดียแบบเร่งด่วนค่ะ ปัญหาอยู่ที่จะหาซื้ออุปกรณ์ทันหรือไม่

พระเจ้าดูเหมือนจะเป็นใจให้เดี๊ยนทำอะไรให้ไมค์จริงๆ ตั้งแต่ตอนเช้าแระ นั่งร่างแบบ เตรียมอุปกรณ์+จัดการเรื่องส่วนตัวที่จะทำธุระวันถัดมาให้เสร็จ (เพราะถ้าออกไปรายการนี้กลับดึกจะไม่ได้เตรียมเรื่องวันถัดมาอ่ะค่ะ ทุกอย่างล้วนแต่ใช้เวลา T^T)

กว่าจะได้ออกจากบ้านก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายสอง

ซื้อของต่ออีก ตระเวณหาสิ่งที่ต้องการ สิ่งที่ต้องการก็ไม่มี แถมดันเป็นสิ่งหลักของชิ้นนี้ซะด้วย สุดท้ายเลยต้องเปลี่ยนดีไซน์เล็กน้อย (แต่ระหว่างลังเลก็คิดหัวแตก... เดี๊ยนเป็นพวกถ้าไม่วินาทีสุดท้ายจริงๆ ยังไงงานต้องใกล้เคียงกับคำว่า Perfect ให้ได้ (แค่การ์ดเนี่ยนะ?) กว่าจะตัดสินใจใช้แผน B คือมองนาฬิกาแล้วหน้าซีดกลัวไม่ทันค่ะ)

พอเข้าแผน B ปุ๊บ ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องสำเร็จรูปไปในทันตา ไม่เคยรู้สึกว่าต้องประมวลผลแข่งกับเวลายังกับคอมพิวเตอร์มานานแล้ว รถก็ติด ต้องหอบข้าวของนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างตั้งแต่เซ็นทรัลลาดพร้าวมาที่สตูดิโอ (ถ้าแม่รู้เดี๊ยนโดนเฉ่งแน่ T^T กอล์ฟ-ไมค์ เพราะพวกนายทำให้เจ๊ใช้บริการวินมอเตอร์ไซค์มากี่ครั้งแล้วเนี่ย แต่เวลาเร่งด่วนแบบนั้น มันมีวิธีเดียวนี่นาที่จะเดินทางเส้นลาดพร้าวซึ่งรถติดแหลกภายในเวลา 15 นาที) ระหว่างทางก็ภาวนาว่า ขอให้ทัน (แต่เวลาเหลือแค่เกือบชั่วโมงเอ๊งงงงง) และอย่าเกิดอุบัติเหตุไปซะก่อนเพราะนั่งไม่ถนัดเลยค่ะ T_T

ซ้อนมอเตอร์ไซค์จนเมื่อยแขน กล้ามขึ้นแน่ๆ หึหึหึ

พอถึงปุ๊บ ก็จัดแจงลุยทันทีเลยค่ะ โชคดีที่คำนวณทุกอย่างมาแล้ว แถมได้ทุกคนช่วยกัน น่ารักมากๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะคุณแม่ของน้องคนนึงลงมาช่วยแบบเต็มตัว น้องๆ ที่นั่งทำก็ดูมีความสุข โชคดีที่มันไม่ยาก เหลือแต่แปะๆๆๆ เพราะคิดจนหัวแตกมาแล้วตั้งแต่ตอนเลือกซื้อของ (<<< สาเหตุที่ซื้อของช้า แต่เดี๊ยนเป็นประเภทประสบความสำเร็จด้วยจินตนาการค่ะ อะไรที่คิดออกมาเป็นภาพไม่ได้ตั้งแต่ต้นจนจบจะทำไม่ได้เลย มันคงคล้ายๆ กับการดึงเอาพลังจิตใต้สำนึกมาใช้ล่ะมั้ง?) เอาเข้าจริง นอกจากออกไอเดีย + ซื้อของ เดี๊ยนแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยนะ แค่อธิบายว่าจะติดอะไรตรงไหนบ้าง แล้วร่างบางจุดให้เท่านั้น

ผลงานออกมาเป็นที่น่าพอใจในระดับเร่งรีบค่ะ บอกตรงๆ เลยว่า ไม่ถึงมาตรฐานงานเดี๊ยน ยิ่งจะให้ไมค์ด้วยแล้ว มันควรจะเริ่ดกว่านี้มากๆๆๆๆๆ แต่... เวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมง กับความร่วมมือกัน และความน่ารักของทุกคน เป็นการ์ด (?) อวยพรที่เต็มไปด้วยหัวใจจริงๆ อ่ะ (เต็มไปด้วยหัวใจจริงๆ นะ ^^)

เฮ้อ... ยังปลื้มคุณแม่ไม่หาย ระหว่างทำงานเดี๊ยนได้ยินคุณแม่สอนน้องไปด้วยแล้วรู้สึกว่าแม่ลูกคู่นี้น่ารักจังเลย แถมคุณแม่ยังบอกอีกว่า (เมื่อคืนคุณแม่กับน้องคนนั้นเอาของขวัญไปห่อค่ะ) ของที่จะให้ไมค์ใส่กล่องไม่ได้ แต่น้องเขาก็ค่อยๆ เอาใส่กล่องจนสำเร็จ ห่อมาอย่างเรียบร้อย ฟังแล้วรู้สึกดีจังเลย

แต่ช้าก่อน... ทุกอย่างย่อมมีการแลกเปลี่ยนชิมิเคอะ

เดี๊ยนขอมาตลอดทางให้สิ่งที่ทำให้ไมค์ในส่วนที่เดี๊ยนรับ (มาแล้ว) ผิดชอบวันนี้สำเร็จ อย่างน้อยทันเวลาก็ยังดี และมันก็เสร็จทันจริงๆ แต่... ธุระวันพรุ่งนี้ของเดี๊ยนชวดไปเรียบร้อย T^T เดี๊ยนถึงได้มีเวลามาอัพบล๊อกดึกดื่นแบบนี้ไงล่ะ กระซิกๆ

สรุป... ไอ้ที่กะว่าจะไม่ไปก็ไปจนได้ ส่วนไอ้ที่ต้องไปก็อดไปเรียบร้อยแล้ว

แต่... ได้ให้ของกันเป็นกลุ่มแบบนี้ก็รู้สึกดีนะ ^^

สำหรับเดี๊ยน เลือกของให้ไมค์ยากกว่าเลือกของให้กอล์ฟอีกง่า เพราะรู้สึกว่ากอล์ฟเป็นคนที่มีสิ่งที่ต้องการชัดเจน มีความสนใจที่ชัดเจน เดี๊ยนเคยซื้อของอย่างหนึ่งให้ทั้งสองคนเมื่อนานนนนนแสนนานมาแล้ว ตอนที่ซื้อนึกถึงไมค์นะ เพราะคิดว่าเหมาะกับไมค์ดี แต่ปรากฏว่าคนที่มีปฏิกิริยากับของดันเป็นกอล์ฟไปซะนี่ หลังจากนั้นก็แอบหมดความมั่นใจในการให้ของขวัญเด็กๆ ไปเล็กน้อยค่ะ เหอๆๆๆ

ปกติถ้าไม่ใช่ดารา และถ้าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอยากได้อะไรในวันสำคัญ เดี๊ยนจะประดิษฐ์อะไรสักอย่างเองนะ ไม่ค่อยได้ซื้อหรอก หรือถ้าซื้อต้องมีการดัดแปลงไม่ให้เหมือนวางขาย (แต่ปรากฏว่ามันแพงที่ค่าอุปกรณ์และค่าเดินทางไปเสาะแสวงหาอุปกรณ์นี่สิ Y_Y) แต่ถ้าเป็นเพื่อนไม่สนิทหรือดันเป็นช่วงไม่มีเวลาก็คงซื้ออะไรเพลนๆ ไปค่ะ (<<< เพลนของเอ็งถ้าไม่แปลกก็ฮาสินะ) แต่กับดาราไม่กล้าทำให้ เพราะมีความรู้สึกว่า ถ้าไม่ถูกใจเขา หรือเขาไม่ใช้ เอาไปตั้งไว้เฉยๆ มันก็กลายเป็นขยะ รกเนื้อที่บ้านเขาเปล่าๆ แทนที่จะดีกลายเป็นไปรบกวนเขาอีก และเดี๊ยนก็เป็นคนประเภทเลือกซื้อของให้คนอื่นไม่เก่ง (จริงๆ ต้องบอกว่าเก่ง แต่ร้านน่าสนใจในเมืองไทยมีน้อยอ่ะ) เลยไม่ค่อยได้ให้อะไรเป็นของขวัญค่ะ จะให้ก็ต่อเมื่อไปเจออะไรที่ทำให้คิดถึงหรือน่าจะเป็นประโยชน์กับเขา ไม่เกี่ยวกับวาระสำคัญ ยิ่งอีกฝ่ายมีคนให้ของขวัญอยู่เรื่อยๆ ก็ยิ่งซื้อยากเพราะพอเห็นอะไรที่เขาน่าจะชอบก็รู้สึกว่ามีคนให้ไปแล้ว สุดท้ายเลยไม่รู้จะให้อะไร

รู้สึกนับถือแฟนเพลงคนอื่นๆ ที่ได้เลือกซื้อโน่นซื้อนี่ให้กับศิลปินเหมือนกัน ไปหากันมาจากไหนเนี่ย เจ๋งอ่ะ

เพราะฉะนั้น... ของขวัญวันเกิดหนูไมค์ปีนี้... รอไปก่อนนะ (บอกตัวเอง) ถ้านึกออกก็จะให้ แต่ถ้านึกไม่ออกก็ไม่ฝืนค่ะ ไม่อยากให้ของจากเราไปรกบ้านเขาอ่ะ (เป็นความคิดส่วนตัวของเดี๊ยนนะ ค่อนข้างแน่ใจเลยว่า ถ้าให้เดี๊ยนเลือกของแบบมีข้อจำกัดด้านเวลา และฤดูกาล รับรองว่าไม่ถูกใจคนรับแหงๆ)

แต่ถ้าเปลี่ยนจากของเป็น surprise เดี๊ยนมีไอเดียร้อยแปดเลยล่ะ แต่... ทำไม่ได้ 555 เพราะไม่มีโอกาสอ่ะ ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่ครอบครัว และไม่ใช่แฟน เป็นแค่แฟนเพลง ปกติก็เข้าหาเจ้าตัวยากเย็นอยู่แล้วด้วย ไม่อยู่ในฐานะที่จะได้ทำ เก็บไว้ทำให้คนรอบข้างแล้วกัน เหอๆๆ สนุกดี ชอบคิดแผนหรือกิจกรรมที่ทำให้คนประหลาดใจและมีความสุขอ่ะ (เหมือนให้ของขวัญตัวเองมากกว่านะแบบนั้น =_=")

พล่ามมาเกินครึ่งเอ็นทรี วกกลับมายังรายการบ้างดีกว่า

เอ่อ... อ่า... ง่า... ก็ฮาดีค่ะ บรรยากาศรายการสบายๆ แถมเวลาถ่ายทำก็ไม่นานอย่างที่คิด

กอล์ฟ-ไมค์ขี่ฟีโน่ออกมาจอดแล้วร้องเพลง You กับ My Superstar ค่ะ

เดี๊ยนเอาอีกแล้ว... ถั่วงากับเพลงกอล์ฟ ฮืออออ... กอล์ฟอย่าเสียใจนะลูก แม่ยกมีคำอธิบาย

และคำอธิบายของแม่ยกก็คือ... ช่วงนี้จะฟังเพลงกอล์ฟทั้งวันทั้งคืนจนกว่าจะร้องได้เลยล่ะ (มันอธิบายตรงไหนฟระ?)

แหะๆ คือเดี๊ยนเป็นพวกจำเนื้อเพลงได้จากการฟังอ่ะ ไม่ใช่การท่องหรืออ่านเนื้อ เพราะฉะนั้นเนื้อที่จำได้จะไม่เป๊ะ 100% แต่เรื่องความเป๊ะไปแก้ไขหลังจากร้องได้คร่าวๆ ทั้งเพลงแล้วค่ะ ระหว่างเพลง You กับ My Superstar เนี่ย ถ้าเว่ากันตามตรงแล้ว จากการฟังเพลง You จำเนื้อได้ง่ายกว่า ส่วน My Superstar ถ้อยคำบางท่อนค่อนข้างรัวๆ  แต่ถ้าพูดถึงความเพราะเดี๊ยนให้เท่าๆ กันนะ ชอบทั้งสองเพลง น่ารักดี เวลาร้องตามในคอนเสิร์ตออกจะสนุกกับเพลงกิงก่องแก้วของเจ้ากอล์ฟด้วยซ้ำ ถึงจะถั่วงาก็เถอะ แต่พอได้ยินแฟนเพลงเปลี่ยนเนื้อจาก "เธอ" เป็น "กอล์ฟ" แล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้ทุกที (หลังๆ บางทีเดี๊ยนก็ไม่ร้องซะงั้น เพราะถ้าร้องจะไม่ได้ยินเสียงแฟนเพลงทั้งหมด เงี่ยหูฟังคนอื่นช่วยร้องเฉยเลย ไม่ได้อู้นะคะ แต่มันมีความสุขง่า)

รายการนี้แน่นอนว่าต้องมีละคร คริสกับตุ๊ยตุ่ยเล่นเป็นแมวมองค่ะ มีไม้-ก๊อปด้วย 1 คู่ ปล่อยมุขกันขำๆ น่ารักดี โดยส่วนตัวชอบตุ๊ยตุ่ยอ่ะ เห็นหน้าก็ฮาแล้ว ฮาตัวแม่ ก๊ากๆๆๆๆ เดี๊ยนมีชีเป็นหนึ่งในไอดอลเรื่องการใช้เสียงด้วยนะคะ

เรื่องของละครไว้ไปดูเองตอนออกอากาศดีกว่า ไม่อยากสปอยล์

หลังจากละครจบ ก็พูดคุยกันนิดหน่อย ถ่ายเสร็จราวสองทุ่มครึ่ง

โอ้แม่เจ้า เร็วกว่าที่คิดเยอะเลย นึกว่าจะซักสี่-ห้าทุ่ม เดี๊ยนโล่งอกสิคะ ขืนดึกขนาดนั้นโดนแม่สวดหูชาแน่ๆ เพราะตอนนั้นยังคิดว่าต้องไปธุระแต่เช้าในวันถัดมาอยู่ ทุกอย่างเป็นใจให้เดี๊ยนอยู่ดูรายการจนจบจริงๆ

พอจบทุกคนก็เข้าไปถ่ายรูปกับกอล์ฟและให้ของขวัญวันเกิดไมค์ (เพราะตอนเซอร์ไพรส์มีแต่เป่าเค้กเท่านั้นค่ะ) แต่เดี๊ยนไม่ได้เข้าไป นั่งดูอยู่ห่างๆ ไม่ใช่ไม่อยาก แต่รู้สึกว่าเข้าไปก็ไม่ทันกิน เหมือนต้องรีบคุย รีบถ่ายรูป หาจังหวะ เพราะยังมีคนอื่นๆ ต่อจากเราอยู่ (แต่พูดก็พูดเถอะ แค่แทรกเข้าไปเดี๊ยนก็ไม่มีปัญญาแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่พยายามนะ แต่ปัญหาคือความรู้สึกส่วนตัวของเดี๊ยน เวลาสถานการณ์แบบนี้ทีไรเดี๊ยนชอบคิดมากไปเองว่าเราไปรบกวนคนอื่น ไปแย่งคนอื่น มันไม่มีความสุขอ่ะ เวลาคุยกับศิลปินแบบนี้ ถ้าคนน้อยๆ เดี๊ยนก็มักจะปล่อยให้คนอื่นพูดก่อนทุกที และทำใจไว้เลยว่าตัวเองคงไม่ได้พูดหรอก เพราะพอคนอื่นจบกอล์ฟ-ไมค์ก็ต้องไปแล้ว เลยไม่เข้าไปเลยดีกว่า ไม่เก้อ และไม่เสียความตั้งใจอ่ะ... <<< เลยซาบซึ้งมากๆ เวลากอล์ฟหันมามองหลังจากฟังคนอื่นพูดจบ เหมือนเด็กคนนี้แคร์และรับรู้อ่ะ เห็นชัดมากเลยว่าถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงก็จะพยายามทรีตแฟนๆ ทุกคน)

ตอนไปส่งเดี๊ยนเลยขอซักหน่อย เผื่อฝันดี 555 เจ้ากอล์ฟออกมาแล้ว ไม่ได้มองมาทางนี้เดี๊ยนเลยปล่อยไป เพราะยังไงก็ไม่ทัน พอไมค์เดินตามออกมาเดี๊ยนเลยโบกมือบ๊ายบายเต็มที่ ไมค์หันมาเห็นพี่แฟนคลับรุ่นใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ ก็ยกมือไหว้ แล้วโบกมือบ๊ายบายอีกสองคนที่ยืนเรียงกัน มาจนถึงเดี๊ยนฮีลดมือลง เดี๊ยนคิดว่าคงไม่เห็นเดี๊ยนมั้งก็เลยโบกมือร่วมไปกับคนเมื่อกี้ ติ๊ต่างว่าไมค์คงเห็นแล้ว (ไม่เห็นก็ช่าง) แต่ที่ไหนได้... นะ... หนูไมค์... ยะ... ยกมือทำท่าจะไหว้ อ๊ากกกก เดี๊ยนเดาไม่ผิดแน่ค่ะ องศามือแบบนั้น จะไหว้แหงๆ แล้วก็ชะงัก เหมือนลังเลก่อนเปลี่ยนเป็นโบกมือตอบ แล้วไปถ่ายรูปกับแฟนคลับต่างชาติที่กำลังถ่ายรูปกับกอล์ฟอยู่

แง่ะ... หนูไมค์ สับสนอะไรรึเปล่าลูก ทีตอนน่าจะไหว้ได้กลับไม่ไหว้ แต่ทีงี้ทำท่าจะยกมือไหว้ สวยงง

ช่างเถอะค่ะ อะไรก็ได้ทำมาเถอะ แค่ทักทายก็ดีใจแล้ว ไม่สิ... แค่ยิ้มให้หรือแค่หันมามองก็ดีใจที่สุดแล้ว เพราะถึงขั้นได้เข้าใกล้หรือพูดคุยเดี๊ยนคงไม่มีปัญญาหรอก รู้สึกนะเนี่ย... ยิ่งรักยิ่งไกล (ไม่ใช่เด็กๆ ทำตัวเหินห่างแฟนเพลงหรอกนะ แต่เดี๊ยนรู้สึกไปเองมากกว่าว่าเข้าถึงยาก และก็เกรงใจที่จะเข้าไปหาด้วย แบบว่าตามมา 3 ปี มันก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเข้าไปให้เห็นหน้าบ่อยๆ เด็กๆ จะเอียนอีป้าคนนี้รึเปล่า ว่ามาอีกแล้ว เห็นกันมาก็ตั้งนานแล้วยังจะอะไรนักหนา ประมาณนี้อ่ะ) อ่า... ถ้าในทางกลับกันก็ดีใจนะ มีคนมาห้อมล้อมศิลปินที่เรารักเยอะๆ ดีกว่าไม่มีเลย คงแปลกๆ งงๆ เหงาๆ

หลังจากนั้นก็กลับบ้านค่ะ งานนี้ถ่ายรูปมาไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ไม่เกี่ยวกับนั่งใกล้หรือไกลนะคะ แต่เพราะแสงในสตูดิโอมากกว่า เดี๊ยนเลยถ่ายมาแต่รูปไกลๆ เพราะพอซูมใกล้ๆ แล้วภาพในกล้องปัญญาอ่อนของเดี๊ยนมันจะแตกพร่า

ว่าแล้วไปย่อขนาดรูปก่อนนะคะ เสร็จแล้วจะเอามาแปะ ^^

EDIT เพิ่มเติมรูปค่ะ

ชอบชุดไมค์วันนี้จัง

ขี่ฟีโน่เตรียมออก

แอบถ่ายอย่างแรง

เห็นผมด้านหลังกอล์ฟชัดดี อิอิ

จอดฟีโน่

ไมค์ร้องเพลง You

ส่วนตอนกอล์ฟร้องเพลงภาพที่ถ่ายเบลอหมดเลยค่ะ เลยเลิกถ่าย เพราะเต้นด้วยแหละ เลยจับภาพยาก

รูปนี้ไม่ชัด แต่เดี๊ยนชอบ

กอล์ฟทำหน้าตาน่ารัก

หนูไมค์เป็นอะไรง่ะ

เบลอแต่ก็ยังจะเอาลงบล๊อก รู้แระ เพราะกอล์ฟยิ้มนี่เอง 555

มองอะไรกัน

อร๊างงงง

กอล์ฟจับเสื้อเหมือนกำลังขนลุกกลัวอะไร

ขอดูโพยซะหน่อย

ไมค์ทำหน้าเหมือนกอล์ฟพูดอะไรผิด

ตุ๊ยตุ่ยหน้าตาฮาได้ใจมาก

ขอพักซักเดี๋ยวนะค้าบ... นั่งพักได้น่าร้ากกก

ไมค์โยนลูกบาส หน้าตามีความสุข ขณะที่กอล์ฟทำหน้าลุ้น

อ่ะ... ลูกบาสนะจ๊ะ ไม่ใช่ฟุตบอล

ภาพนี้เหมือนกอล์ฟเสกลูกบาสเข้าท้องไมค์ 555

พุงไมค์สู้พี่ๆ ได้มั้ยฮะ

ชอบปากเจ้ากอล์ฟอ่ะ

พี่กอล์ฟต้องรับผิดชอบลูก (บาส) ในท้องด้วย

ไม่สนเหรอ ชิ

เซอร์ไพรส์วันเกิดหนูไมค์

ตุ๊ยตุ่ยยิ้มหวานนนน

หนูไมค์หน้าตาบ้องแบ๊วมาก

ภาพรวมๆ

อ๊ะ ดูมือเขาสิ อิอิ

เวลาพร้อมใจจ้องไปจุดเดียวกันแบบนี้ดูน่ารักดีแฮะ

สุดท้าย... บล๊อกเดี๊ยนไม่ใช่บล๊อกแจกรูปนะคะ เหอๆๆๆ แต่ที่หลังๆ ใส่รูปเยอะเพราะอยากให้เห็นบรรยากาศอ่ะ (เหมือนเอาปริมาณเข้าข่มเลยแฮะ 555 เบลอแหลกกกก)