งานสำคัญ ไม่อัพไม่ได้ค่ะ ^^
วันนี้ก่อนออกจากบ้านมีเรื่องยุ่งๆ เล็กน้อย ทำให้เลท นึกว่าจะไปไม่ทันซะแล้ว ไปถึงลาน Siam Discovery เกือบๆ 4 โมง ไม่เคยใช้เวลาเดินทางจากบ้านไปสยามน้อยขนาดนี้มาก่อน เรียกว่าการจราจรเป็นใจ
งานเริ่มจริงๆ ราว 5 โมงค่ะ วันนี้แฟนคลับมาให้กำลังใจสองหนุ่มกันเยอะแยะ เดี๊ยนแยกยืนกับเพื่อนฝูงแบบเฉพาะกิจ เพราะอยากถ่ายรูป แชะมาได้เยอะทีเดียว
พิธีกรงานนี้คือวีเจเอกค่ะ ออกมาสัมภาษณ์กอล์ฟ-ไมค์เกี่ยวกับอัลบั้มชุดนี้ พูดถึงโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงเล็กน้อยและกล่าวขอบคุณ เดี๊ยนก็อุตส่าห์คิดว่าหลังๆ ไมค์พูดเยอะขึ้นแล้วนะ แต่ปรากฏว่าวันนี้มามุขพูดน้อยต่อยหนักอีกแล้วจนพิธีกรแซวว่า วันนี้ซ้อมมาแค่ "สุดยอด" "ดีครับ" "เยี่ยมครับ" เท่านั้นเองเหรอ ไมค์ก็ตอบว่า "ใช่ครับ" ซ้าง้านนน แถมจะปล่อยมุข "ผมเป็นคนญี่ปุ่น" ต่อด้วย อ่า... ได้ข่าวว่าละครจบไปแล้วนิ (แต่ได้ข่าวมาอีกว่าจะมีภาค 2 เฮ้ออออ... ขอเป็นเรื่องอื่นไปเลยไม่ได้เหรอคะ ได้โปรดดดด T^T <<< เอาเถอะค่ะ เดี๊ยนไม่อยากได้อะไรแล้วบ่นในบล๊อกมันมักจะได้ เหมือนถูกประชดอยู่กลายๆ ยังไงไม่รู้ ชิ)
วันนี้เด็กๆ เล่นหลายเพลงอยู่... แต่เพลงที่เดี๊ยนอยากดูที่สุด (อยู่ไหนก็ไม่เหงา) กลับไม่มี นึกว่าจะได้ฟังสดๆ วันนี้ซะอีก ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าร้องตั้ง 10 เพลงเลยเกิดความคาดหวัง (นี่ก็อีกอย่างนึงแระ =_=" เฮ้อ... ดูเหมือนระยะนี้พระเจ้าเป็นใจให้เดี๊ยนหยุดตามกอล์ฟ-ไมค์ยังไงไม่รู้ แสดงว่าเดี๊ยนหัวแข็งน่าดูเลยนะเนี่ยที่ยังตามอยู่ 555 ตามไม่ตามเดี๊ยนเป็นคนกำหนดนี่เคอะ ถ้าจะตามซะอย่างพระเจ้าก็เอาไม่อยู่ และถ้าจะเลิกตามซะอย่างพระเจ้าก็ฉุดไม่อยู่เช่นกัน แต่ที่ยังร่วมฝ่าฟันกับผองเพื่อนอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะตัวกอล์ฟ-ไมค์เองนั่นแหละค่า 555 ทรงประสิทธิภาพยิ่งกว่าพระเจ้า แถมฉุดกลับไปได้จังหวะทุกที <<< ไม่ได้นอยอะไรจนจะเลิกตามหรอกนะคะ แต่คนเรามันก็มีบ้างชิมิ ที่นึกอยากจะถอยในบางครั้ง คล้ายๆ กับการหลบไปนั่งวิปัสสนา หรือลาพักร้อนนั่นแหละค่ะ ขนาดกอล์ฟ-ไมค์ยังหลบแฟนงานเพลงไปเล่นละครได้เลยนิ อิอิ // อ้าว ซะงั้น)
เริ่มต้นมินิคอนเสิร์ตด้วย Let's Get Down เพลงนี้สุดยอดเลย... เดี๊ยนเล็งถ่ายรูปรองเท้ากอล์ฟเต็มที่ ชอบคู่นี้มากๆ และขณะที่กอล์ฟกำลังจะตีลังกานั้นเอง... จึงได้รู้คุณสมบัติพิเศษอีกอย่างของรองเท้าคู่นี้ว่า นอกจะดีไซน์สวย ล้ำ และท่าทางจะแพงแล้ว...
มันยังบินได้
แต่คาดว่าทางบริษัทอาจยังวิจัยไม่เสร็จสมบูรณ์ค่ะ มันเลยบินไปข้างเดียว แถมยังทิ้งเจ้าของไว้บนเวทีอีกต่างหาก
ไม่รู้ว่ามันไปเฉียดหัวใครข้างล่างบ้างรึเปล่า
รองเท้าเชียวนะ 555+
รองเท้าแก้ว เอ๊ย รองเท้ากอล์ฟซะด้วย กรี๊ดดดด
ระหว่างนั้นหนูไมค์เต้นเปิดเสื้อโชว์พุง เลยไม่รู้ว่าระหว่างรองเท้าสีดำของกอล์ฟกับพุงขาวๆ ของไมค์ อย่างไหนขโมยสายตาประชาชีได้มากกว่ากัน
แต่ที่แน่ๆ... ซินเดอร์กู๊ฟฟี่ของแม่... ยังไม่เที่ยงคืนเลยลูก รีบทิ้งรองเท้าชิ่งไปไหน หาตัวเจ้าหญิงที่เก็บรองเท้าได้รึยัง คริๆ
เพลงต่อมา Inspiration ค่ะ ชอบเพลงนี้อีกแล้ว ชอบที่เด็กๆ แสดงแล้วเล่นสีหน้าไปด้วย น่าร้ากอ่ะ ดูแล้วคิดถึงเจ้าหนูนารุชิจัง (BOY (เนียร์) ในเรื่อง L change the world ค่ะ) เจ้าเด็กทะเล้นคนนี้เวลาว่างๆ ชอบมาเต้นทำหน้าทำตาแบบนี้ให้ดู สิ่งที่เดี๊ยนชอบใน Inspiration อีกอย่างคือท่าเต้นที่ดูเป็นเรื่องเป็นราว ให้ความรู้สึกแฟนตาซีเหมือนอลิสในแดนมหัศจรรย์อย่างบอกไม่ถูก ชอบเนื้อเพลงด้วยโดยเฉพาะท่อนที่ร้องว่า "แค่เพียงเธอฮัมขึ้นมาเป็นเพลง แต่งเองฮัมเองก็ตามที แต่เธอก็ทำให้ใจคนนี้เต้นรำเป็นเสียงของเธอ" ไม่รู้ทำไม แต่ติดใจถ้อยคำตรงนี้มากเลยอ่ะ ได้ยินครั้งแรกรู้สึก "เอ๊ะ" ขึ้นมา ชอบๆๆๆ
จากนั้นก็เป็นเพลงเดี่ยวค่ะ เริ่มจาก You และ My Superstar
ตบท้ายด้วย จะไปส่งให้ถึงมือ ตามด้วย ไม่พอดีไม่ดีพอ และ ยิ่งรักยิ่งเจ็บ มาเป็นเซ็ตละครกันเลย ถ้าเดี๊ยนจำลำดับไม่ผิดนะ
แล้วก็จบการแสดงบนเวที สักพักกอล์ฟ-ไมค์ออกมาให้สื่อสัมภาษณ์อยู่ครู่ใหญ่ เห็นหนูไมค์เล่นกับเด็กตัวเล็กๆ ที่ขึนไปป้วนเปี้ยนบนเวทีหลายครั้ง ตอนหลังก็ถ่ายรูปกัน 3 คน น้องหนูคนนั้นใส่เสื้อสีฟ้าค่ะ เลยได้ครบแม่สีแล้ว อิอิ แดง เหลือง น้ำเงิน (ที่ยังอ่อนอยู่)
เดี๊ยนจบเอ็นทรีไว้แต่เพียงเท่านี้ก่อนนะเคอะ พรุ่งนี้ออกจากบ้านอีกแล้ว เดี๋ยวตื่นไม่ไหว จะมาอัพรูปคราวหน้าค่ะ อย่าลืมติดตามชม อิอิ
ปล. อยากให้กอล์ฟ-ไมค์ไปออกรายการสาระแนจังเลยอ่ะ อยากเห็นเด็กๆ โดนแกล้งแบบแผนซ้อนแผน ถ้าได้ออกจริงๆ ทางรายการจะแกล้งอะไรเด็กๆ นะ อิอิ
EDIT แปะรูปค่า งานนี้แปะกระจายยยยย
ส่องไกลๆ รูปไม่ค่อยชัด
หัวร่อต่อกระซิก น่าร้ากกก
อ้าว โหมดเครียดซะแระ
แง้ว ถ่ายไม่ทันตอนโบกมือ เลยได้มาแค่นี้ >.<
กอล์ฟ "เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละครับ"
ไมค์ "บังอาจนินทาไมค์เหรอพี่กอล์ฟ"
ตั้งแต่ภาพนี้เป็นต้นไป OUTBACK STEAKHOUSE ควรให้ค่าลงโฆษณาเดี๊ยนด้วย ขอกินฟรีตลอดชีพ เหอๆๆ ไม่งั้นเดี๊ยนจะเสกโมใส่ (ใส่โมเสก // เอาเข้าจริงเดี๊ยนก็ขี้เกียจแหละค่ะ ^^;)
หนูไมค์ทำหน้าตาน่าร้าก
หนูไมค์มองคนดูตรงสะพานลอยบ่อยนะลูก ใส่คอนแท็กต์มาเรียบร้อยแล้วชิมิ?
โฉมหน้ารองเท้า ของหนูไมค์สีแดงแบบมีปีกแต่ยังไม่เคยเห็นบิน ในขณะที่ของกอล์ฟไม่มีปีก แต่บินได้ มองไปก็คล้ายๆ UFO เหมือนกันนะ ตอนแรกเดี๊ยนเห็นแล้วคิดถึงดาร์ธเวเดอร์ขึ้นมาอ่ะ มิน่าล่ะ เพราะอิมเมจนี้เดี๊ยนถึงได้ฟุ้งซ่านไปถึงคอสตูมแนว sci-fi ซะได้ ^^;
เต็มตัวซักรูป ยังไงเดี๊ยนก็ว่าภาพรวมชุดนี้ของไมค์สีมันแบนๆ แปลกๆ อ่ะค่ะ คือมันแดงนะ แต่เรียบไปหมด คงเพราะกางเกงรึเปล่านะ? มันดูเป็นทางการไปหน่อย เดี๊ยนชอบแจ็คเก็ตในรายการรู้จริงป่ะ? แฮะ อยากเห็นไมค์ใส่บ่อยๆ ส่วนของกอล์ฟกำลังพอดี มีเข็มขัดกับขอบแจ็คเก็ตมาตัด
ไมค์ลูก... เหมือนสร้างโลกส่วนตัวอยู่บนเวที กลับมา...
ขณะที่กอล์ฟกำลังเฮฮา ไมค์ก็อยู่ในภวังค์ไปเรียบร้อยแล้ว เอ๊ะ หรือกำลังเงี่ยหูจับผิด?
มุมนี้ดูน่ารักจัง
ว่าจะไม่เอามาแปะ แต่ก็อดไม่ได้ ขำมากค่ะ ไม่ได้ขำหน้าหนูไมค์นะ แต่ขำที่ภาพเหมือนมีเรื่องราว (ที่ไม่เกี่ยวกับความจริงเลย) อยู่ในนั้น
เรื่องราวอะไร จินตนาการเอาเองนะคะ เดี๊ยนไม่อยากพิมพ์อ่ะ เห็นหน้าพิธีกรภาพนี้แล้วฮามาก แถมป้ายข้างหลังทำให้ดูเหมือนมีไฟลุกพรึ่บ
เงานิ้วกอล์ฟ เหมือนกอล์ฟทาสีที่จมูกเลยง่า นึกว่าแฟชั่นใหม่
ภาพนี้เหมือนไมค์กำลังจีบกอล์ฟ แล้วกอล์ฟไม่เล่นด้วยแฮะ ^^;
อ่ะ... เล่นด้วยก็ได้ ไมค์ยิ้มน่ารักซะขนาดนี้ ฮิฮิ้ววววว
ชอบบรรยากาศภาพนี้อ่ะ
ไมค์กัดปาก กรี๊ดดดด
โอ้ว... ช็อตนี้อะไรมันจะเหมาะเจาะลงตัวเป๊ะ
กัดปากไปแล้ว ซับเลือดซะหน่อย (ปึ่ง!!!)
กอล์ฟ "เราไม่เคยเซ็นสัญญาโฆษณาโรลออนนะไมค์"
โอยยยย ละลายยยย
ได้อารมณ์มากๆ ค่ะ
ดูดน้ำกันคนละมุม หยิบกันคนละแบบ สังเกตสีน้ำกับสีเสื้อจะสลับกัน
Inspiration!
ปรับแสงแล้ว ยังไม่สามารถต้านทานความแดงได้ เมื่อหนูไมค์กับป้ายร้านสเต็กมาเจอกัน
จะร้อนแรงไปถึงไหน งุงิ
มุมกว้างๆ บ้าง
โอ๊ยยยย น่าร้ากกกก น่าเอ็นดู
ขออภัย กล้องเดี๊ยนลำเอียงจริงๆ ค่ะ ถ่ายหนูไมค์ออกมาน่าร้ากกกก ขนาดเบลอยังน่าร้ากกก แต่เจ้าของกล้องชอบทั้งสองคนนะตัวเอ๊งงงง
ชอบภาพนี้อ่ะ ดูมีพลังมาก
รับดอกไม้จากสาวหัวหน้าแก๊ง Golf's Mother Girl (แม่ยกกอล์ฟ) <<< แซวเล่งน้า... กลุ่มเขาก็ชอบทั้งคู่แหละค่า (ห้ามทิ้งไมค์ด้วย... สวยงอน)
หลังจากรับไปมีการเล่นหูเล่นตาด้วย อร๊ายยยย หมั่นไส้จริงๆ เด็กคนนี้
ผิดม้ายยยย อิจฉาดอกกุหลาบบบ หนูไมค์จ๋า อยู่นี่อีกดอกนึง มาเก็บไปด้วยยยย >.<
กอล์ฟเดี่ยวบ้าง
เบลอแค่ไหนก็น่ารักสำหรับเจ้เสมอ เจ้าต่ายน้อย
เคลิ้มมมมม >/////<
จับหน้าอกทำไม กลัวเจ๊หายเหรอลูก ไม่หายไปไหนหรอก หลงทางอยู่ในนั้นมาตั้ง 3 ปีแระ เฮ้อออ หาทางออกไม่ได้
โฮกกกกกก
เหลืองทั้งเสื้อทั้งแสง เหลืองก็ร้อนแรงได้
เหมือนอยู่กันคนละภาพเลยแฮะ ด้านนึงสีเหมือนซีดๆ อีกด้านนึงคอนทราสต์ซะมลังมะเลือง (ภาพนี้เดี๊ยนแทบไม่ได้ปรับอะไรเลยนะเคอะ =_=")
หนูน้อยหมวกแดง
หนูหน้อยหมวกแดงแปลงร่างเป็นแม่มดกำลังเหล่จะจับหมาป่าเสื้อเหลืองกิน แฮ่
รับดอกไม้และของที่ระลึก
ไมค์ลูก... ได้ของแล้วเครียดไปใย
ชอบเจ้ากอล์ฟหอบช่อดอกไม้จังเลยอ่ะ