เฮ้ออออออ... ถอนหายใจยาวๆ

ในที่สุดก็จบแล้ว

ฮือๆๆๆ

แม้กระทั่งตอนสุดท้ายก็ยังไม่ทำให้เดี๊ยนเชื่อได้ว่าเปิ้ลรักไมค์ และไมค์รักเปิ้ล (แบบคนรัก) ยิ่งฉากสุดท้ายทำไมเหมือนไมค์เห็นเปิ้ลเป็นน้องสาว (/ลูกสาว) ไม่ก็ลูกหมาน่ารักๆ ไปซะงั้น เซ็งจิตตัวเอง (ได้ข่าวว่าเอ็งจ้องแต่จะจิ้น ไปเซ็งกะเขาทำไมเนี่ย)

ก่อนอื่น ฉากแรก... จิ้นได้ต่อเนื่องจากเมื่อวานค่า อ๊า.... เขินกันไปเขินกันมา ถูกใจสาววายนักแล วายแบบพี่น้อง มันช่างเร้าใจฉะนี้ dokidoki!

ฉากกอล์ฟเล่นกีตาร์... กรี๊ดดดดด จั๊กกะจี้หัวใจมากๆ โดยเฉพาะตอนกอล์ฟร้องเพลง...

ท่อนนี้

"แพทคงยังไม่ลืมกอล์ฟ..." (* ดัดแปลงจากเพลง "ของที่เธอไม่ได้รัก" ของอ๊อฟ ปองศักดิ์ <<< ไม่รู้ชื่อเพลงถูกต้องรึเปล่า)

เดี๊ยนในตอนนั้น

"อ้วกกกกกก"

เอ่อ... คือ... ขอโทษนะกอล์ฟ เจ๊เผลออ้วกเสียงดังไปหน่อย แหะๆๆ

แบบว่า... เจ๊แพ้ของเลี่ยนอ่ะ

แต่ถึงจะอ้วก เจ๊ก็อ้วกด้วยความเอ็นดูนะหนู 555+

ชอบสุดๆ ก็ประโยคที่บอกว่า จะได้ร้องเพลงให้เธอฟังคนเดียวไง

อร๊ากกกกกก อ่อนยวบบบบบ... คุณพิงขา... หนูอยากได้ผู้ชายแบบนี้มั่งงงงงง บันดาลมา...

ถึงตอนอวสานก็ยังอดจิ้นวายไม่ได้อยู่ดีอ่ะค่า ทำให้เดี๊ยนเริ่มตระหนักแล้วว่า ไอ้ต้นเหตุของการจิ้นวายนั้น ไม่ใช่ความจงใจของคนแต่งเพียงอย่างเดียว แต่ไอ้ตัว motivate ความวายเป็นอย่างดีนั่นก็คือ... สายตาไมค์เวลามองกอล์ฟง่า... ทำไมมันถึงได้... วิบวับแวววาวพราวเสน่ห์ขนาดน้านนนนน โฮกกกกกก หนูไมค์ นี่หนูจงใจยั่วสาววายรึเปล่าเนี่ย เห็นแล้วอยากลงไปแถกกับพื้นด้วยความเขิน อย่าบอกนะว่านี่เป็นแผนดึงเรตติ้งสาววายของหนูไมค์... ทำได้ดีมากๆ ลูก

เดี๊ยนยังคงชอบฉากแม่ลูกไม่เปลี่ยนค่ะ แต่ไหงฉากกอล์ฟกอดแม่มันถึงได้ประทับใจกว่าฉากไมค์กอดแม่ล่ะเนี่ย? แบบนี้ต้องเรียกว่า "บิ้วมาดี" ใช่มั้ยเคอะ แหม... น้ำตากอล์ฟหยดเผาะ เผาะ เผาะ ขนาดนั้น โอยยยย สวยเกินไปแล้วววววว ลูกกอล์ฟของแม่

ย้อนไปก่อนหน้านั้น... เดี๊ยนฮาหนูไมค์กับลูกจ้างค่ะ ญี่ปุ่น VS กระเหรี่ยง เหอๆๆๆ สื่อสารกันได้เนาะ 555 จะว่าไปสำเนียงก็คล้ายๆ กันนะนี่ กร๊ากๆๆๆ มิน่าล่ะ ไมค์คุงถึงบอกว่าเหมือนอยู่กับครอบครัว นี่คือเหตุผลที่แท้จริงกว่าชิมิ

เอ่อ... แผนกเสื้อผ้าคะ เดี๊ยนขอติเสื้อแดงของแพทตอนเดินบนหลังคาหน่อยเถอะค่ะ มันสั้นน่าเกลียดมากเลย เพราะฉากเป็นหลังคาด้วย แถมกอล์ฟนั่ง แพทยืน มันดูแย่มากๆ เลยอ่ะ แทนที่เดี๊ยนจะโรแมนติกได้ กลับรู้สึกเคืองใจกับเสื้อแพท ตอนยืนไม่เท่าไหร่ แต่ตอนชีเดินเข้ามานั่งข้างกอล์ฟนี่สิ มันดูโป๊มากเลย แต่ในทางกลับกัน ถ้าฉากนี้เปลี่ยนจากหลังคามาเป็นสนามหญ้าหน้าบ้าน เดี๊ยนคงไม่รู้สึกอะไรมากมายกับเสื้อผ้าชีขนาดนี้อ่ะ แถมหลังๆ ชุดแพทไม่สวยเลยง่ะ เปิ้ลซะอีกที่แต่งตัวเดิ้ลขึ้นทุกที

แต่จะว่าไป... พอถึงตอนสุดท้าย... แพทกลายเป็นตัวประกอบโดยสมบูรณ์ไปแล้วค่ะ ส่วนกอล์ฟก็กลายเป็นพระรอง ไมค์เป็นพระเอก เปิ้ล... เกือบเข้าถึงนางเอกแระ อีกนิดเดียว... เป็นเพราะชีงอนไม่สวยไง 555 ไม่โทษเต้ย เพราะเดี๊ยนว่าเต้ยน่ารักดีอยู่ แต่ไม่รู้เพราะอะไร เอ๊ะ หรือพระเอกสวยเกินไป?

ค่ะ... หนูไมค์สวยมว้ากกกกก โดยเฉพาะตอนที่เจอกับเปิ้ลตรงล็อบบี้ แล้วคุยกันเรื่องวันเกิด

กรี๊ดดดดด ไมค์คุง... ผมทรงนี้เท่เหลือหลาย เจ๊ชอบบบบบ ปิดหน้าปิดตาแต่พองามมากเลยลูกเอ๊ยยยย

กอล์ฟเองก็สวยจนหยดสุดท้ายจริงๆ เฮ้ออออ

ว่าแต่มีใครสังเกตสีตากอล์ฟบ้างมั้ยคะ เดี๊ยนสงสัยจังว่าฮีใส่คอนแท็คต์สีรึเปล่า เพราะสีตากอล์ฟบางทีก็ออกน้ำเงินนิดๆ เหมือนสีตาของเดี๊ยนเองตอนไปเกาหลีเลยค่ะ (แต่ตอนอยู่ญี่ปุ่นไม่เป็นนะ) คือสีตามันจะเปลี่ยนเองตามอุณหภูมิ อย่างแม่กับน้องสาวเดี๊ยนจะสีน้ำตาลกันอยู่แล้ว แต่ของเดี๊ยนถ้าหนาวจัดๆ จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มแบบนั้น เลยไม่รู้ว่าที่สีตากอล์ฟเป็นสีแบบนั้นเพราะอะไร (แต่กองถ่ายถึงจะในสถานที่ติดแอร์มันคงไม่หนาวขนาดสีตาเปลี่ยนได้หรอกชิมิ ไม่งั้นเดี๊ยนเดินเข้าห้างก็ต้องเปลี่ยนบ้างแล้วสิ)

ตัดฉับมาที่ฉากปาย วันเกิดเปิ้ล... เดี๊ยนสงสัยว่า ร้านก็ร้านของไมค์ บ้านโฮมสเตย์ก็ของไมค์ ทำไมก่อนมาไม่โทรมาให้แน่ใจก่อนล่ะคะ ว่าเปิ้ลหนีมาที่นี่รึเปล่า หรือจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นเจ้าของ หรือ... ขายต่อให้คนอื่นไปแล้ว?

แต่ที่แน่ๆ ตอนจบ... ขอประทานโทษจริงๆ ค่ะ เดี๊ยนซึ้งไม่ได้ง่า 55555 ก๊ากๆๆๆ ฮี่ๆๆๆๆ โฮ่ๆๆๆ ทำไมฉากซึ้งกินใจเดี๊ยนถึงได้หัวเราะอยู่หน้าจอ อ๊ากกกกก ไม่เข้าใจตัวเองงงงงง... ยิ่งโคลสอัพหน้าแต่ละคนแล้วมัน... ขำง่า... (อีป้านี่บ้าไปแล้ว) ใครจะซึ้งจนน้ำตาซึมก็ซึ้งไป เดี๊ยนขอหัวเราะให้สะใจก่อน ก๊ากๆๆๆๆๆ

แต่แล้วก็เริ่มคิดหนัก... เดี๊ยนคงเหมาะกับแนวโรแมนติกคอเมดี้จริงๆ (เอ็งชอบความโรแมนติก แต่เอ็งก็ไม่เคยโรแมนติกรอด =_=")

ตั้งแต่สัปดาห์หน้าเป็นต้นไป เดี๊ยนก็คงต้องเลื่อนเวลากินข้าวกลับมาเร็วขึ้นครึ่งชั่วโมงดังเดิมแล้วสิ

สุดท้าย...

(ลำ) ปายสวยมาก

กร๊ากๆๆๆ

บ๊ายบายค่ะ

EDIT

เพิ่มเติมเล็กน้อย... แอบขัดใจตัวเองนิดหน่อย...

ทำไมรณรงค์ลดภาวะโลกร้อนถึงแจกใบปลิวคะ เดี๊ยนเคืองอ่ะ... การแจกใบปลิวเป็นหนึ่งในการโฆษณาที่ทำลายสภาพแวดล้อมเหมือนกันนะคะ นอกจากกระดาษที่ไม่ได้รับความสนใจจะกลายเป็นขยะแล้ว ก่อนจะมาเป็นใบปลิวก็ยังมีกระบวนการทำลายสิ่งแวดล้อมอีกด้วย

ง่ะ... เรื่องเล็กน้อย แต่เดี๊ยนขอเคืองที่มันแฝงอยู่ในละครค่ะ

EDIT2

กลับมาแก้... เดี๊ยนรู้แล้วว่าทำไมเดี๊ยนถึงคาใจเปิ้ลนักหนา... เพราะว่าชียังไม่ได้ขอโทษกอล์ฟที่ไปปากเสียใส่ แล้วยังไม่สำนึกตัวอีกว่าชีนั่นแหละก็เป็นส่วนหนึ่งให้ไมค์หนีมา เดี๊ยนเลยรู้สึกเคืองที่ชีงอนจนหยดสุดท้าย หารู้ไม่ว่าตัวเองก็มีความผิดเหมือนกันนั่นแหละ แบร่~~

แค่นี้ล่ะค่ะ ^^;