กะจะอัพตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะค่ะ แต่จู่ๆ เน็ตก็ใช้ไม่ได้กลางคัน โทรไปเคลมก็ไม่ติด จนชักไม่อยากจ่ายค่าเน็ตขึ้นมาตะหงิดๆ ซะแล้วสิ

เหอะๆๆๆ ไม่ทันได้อัพก็มีคนมารออ่านซะแล้ว เดี๊ยนแอบเกร็งนะ จะบอกให้ หุหุหุ

ก่อนเล่าเนื้อหาหลัก ขอนอกเรื่องนิดนึงค่ะ

เกิดเหตุไม่คาดฝันกับคนที่เดี๊ยนรักมากกกกกคนหนึ่งค่ะ คนคนนี้เป็นคนใกล้ที่อยู่ไกลแสนไกล เรียกได้ว่าใกล้ชิดเดี๊ยนที่สุดในชีวิต แต่ตัวกลับอยู่คนละซีกโลก

เรื่องมันไม่ได้เกี่ยวกับเดี๊ยนเลยค่ะ แต่เดี๊ยนกลับเดือดร้อนเหมือนเป็นเรื่องตัวเอง มันอึดอัด กระวนกระวายมาก ยิ่งไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้เจอกัน ไม่ได้รู้สภาพ มันก็ยิ่งสับสนวุ่นวาย

และตอนนี้เดี๊ยนเปิดคอมด้วยคาดว่าอาจเจอะคนคนนั้นออนไลน์อยู่... แต่ในอินบ็อกซ์ก็มีเมลของเพื่อนส่งลิงค์นี้มาให้ http://www.jisin-blog2.jp/a_b_boys/

พอคลิกเข้าไปดู... ยังไม่ทันอ่าน...

โอ้แม่เจ้า... แค่เห็นรูป ความไม่สบายทั้งกายใจมันหายวับไปกับตา

ให้ตายเถอะ... ไอ้ความร้อนรนจะเป็นจะตายเมื่อกี้มันหายไปไหนโหม้ดดดดดด

รอยยิ้มของเจ้าเด็กพวกนี้มันออกฤทธิ์ในการเยียวยาจริงๆ เล่นเอาเดี๊ยนฉีกยิ้มทั้งน้ำตาได้เลยล่ะ... เฮ้อ ไอ้เด็กพวกนี้

เจ้ากอล์ฟ... หนูไมค์... เจ๊ขอบใจมากเลยลูกเอ๊ยยยย เวลาแบบนี้เหมือนมีเพื่อนอยู่ข้างๆ อย่างบอกไม่ถูก คงคล้ายๆ กับการที่เราให้เพลงของพวกเขาอยู่เป็นเพื่อนเราทั้งในวันที่สุขและทุกข์... ในวันที่ไมมีใครล่ะมั้ง? (ปกติไม่ยอมให้ใครมาร่วมทุกข์มากกว่าค่ะ ระยะหลังจิตใจพัฒนาระบบชำระอารมณ์ด้วยตัวเองขึ้นมา เลยไม่ค่อยได้คุยเรื่องทุกข์ๆ กับใครเหมือนเมื่อก่อนแล้ว)

ว่าแล้ว... ไว้จะแปลเนื้อหาในเอ็นทรีหน้านะคะ กรุณาติดตามตอนต่อไป 555

ย้อนกลับมาเรื่องสุขๆ ในวันนี้ดีกว่าค่ะ

กอล์ฟ-ไมค์และแฟนคลับไปออกรายการ "รถโรงเรียน" โดยมีโครงการซ่อมแซมสนามเด็กเล่นให้โรงเรียนประเถท (แน่ใจชื่อ แต่ไม่แน่ใจว่ามีคำว่า "วัด" ด้วยรึเปล่า)

โครงการนี้มีผู้ร่วมโครงการตามแผนเป็นแฟนคลับ 18 คน บวกกอล์ฟ-ไมค์ พีค เต้ย รวมเป็น 22 คน แต่ยังมีแฟนคลับอาสาสมัครอย่างไม่เป็นทางการอีกกว่า 50 ชีวิต (เยอะกว่าผู้ร่วมรายการอีก 555)

ช่วงเช้ากอล์ฟ-ไมค์ พีค เต้ยให้สัมภาษณ์ค่ะ พอตอนบ่ายก็มาทาสีเครื่องเล่นในสนามเด็กเล่น รายละเอียดดูในรายการ วันอาทิตย์ที่ 9 พฤศจิกายนนะคะ

ที่เดี๊ยนไม่เล่าก็เพราะ... 555 เดี๊ยนไม่ค่อยรู้อะไรอ่ะจิ แฟนคลับอาสาสมัครคราวนี้ไปแบบช่วยกันทำงานจริงๆ ค่ะ เห็นกิจกรรมแบบนี้แล้วก็ชื่นใจนะ ทำเยอะทำน้อยแต่ก็ยังได้ทำ คนละไม้คนละมือเดี๋ยวก็เสร็จ วันนี้เดี๊ยนอยู่ในกลุ่มอาสาสมัครค่ะ ไม่ได้ร่วมรายการ ไปด้วยความรู้สึกว่าจะไปทำงานให้โรงเรียนมากกว่าตามกอล์ฟ-ไมค์ และคิดว่าแฟนคลับหลายคนที่รู้รายละเอียดคร่าวๆ ก่อนไปก็คงตั้งใจแบบนั้นเช่นกัน

ขอบคุณรายการรถโรงเรียนที่หากิจกรรมดีๆ มาให้ทำนะคะ และขอบคุณกอล์ฟ-ไมค์ด้วย ที่ทำให้ได้ร่วมกิจกรรมดีๆ แบบนี้

อ๊ะๆ ใครไม่ได้ไปไม่ต้องอิจฉาค่ะ เดี๊ยนขอคอนเฟิร์มว่า ถ้าอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับกอล์ฟ-ไมค์ล่ะก็ ติดตามรายการทางทีวีดีกว่า เพราะครั้งนี้แฟนคลับที่ได้มาต้องทำงานกลางแดดร้อนเปรี้ยงกันทุกคนค่ะ

กอล์ฟมาถึงก็เริ่มเพนต์รูปดาวค่ะ

ดาวของกอล์ฟ

สุดท้ายพี่ทีมงานมาบอกว่าสีเทาเขารองพื้นไว้เฉยๆ กอล์ฟเลยต้องทาสีทับดาวที่วาดไป

หนูไมค์... อยู่ไกลลิบๆ ถ่ายยากสุดๆ

ก็ยังอุตส่าห์ซูม

แฟนคลับคนนี้... เดินออกมาถูกเดี๊ยนไล่กลับไปช่วยกอล์ฟที่กำลังทาสีอย่างเดียวดาย

(เอ่อ... ถ้าเดี๊ยนเป็นผู้ร่วมกิจกรรมที่ลงชื่อไว้ก็จะเข้าไปช่วยกอล์ฟอยู่หรอก แต่ว่าไม่ใช่ เลยเกรงใจง่ะ)

เหตุที่ไม่มีใครช่วยกอล์ฟ เพราะกลัวลงสีไม่ถูกใจฮีค่ะ เหอๆๆๆ แบบว่าดีไซน์ของกอล์ฟท่าทางจะศิลป์จัด (แฟนคลับพากันคิดไปเองว่างั้น)

เปิดผ้าปิดปากแล้ว

น่าร้ากกกก

ไมค์มั่ง (ถ่ายด้วยความยากลำบาก เพราะไม้ลื่นของไมค์ดันอยู่กลางสนามเด็กเล่นเลย)

เอ่อ... กอล์ฟ ปิดจมูกสิลูก... ปิดปากไม่ได้ช่วยอะไร...

กลิ่นสีหลอนมากค่ะ ทำเอาเดี๊ยนนอนไม่หลับ

ที่หลังกอล์ฟมีแผลด้วยอ่ะค่ะ ได้ยินว่าไปเกี่ยวอะไรซักอย่างตอนช่วงสัมภาษณ์ (ซึ่งเดี๊ยนไม่ได้ดู) เลือดออกด้วยอ่ะ โธ่... ลูกแม่...

นั่นแหละ ดีมากลูก เจ๊เป้นห่วง

ไม้ลื่นโชกเลือดของไมค์ 555

ไมค์เอ๊ย... ไม้ลื่นของเด็กนะลูก ไม่ใช่ไม้ลื่นของแก๊งฮิปฮอป

สีสุดยอดไปเลย

ม้าหมุนนี่ก็น่ากินเกิ๊นนนน

เริ่มมีคนมาช่วยกอล์ฟแล้ว (เมื่องานศิลป์ของกอล์ฟเริ่มออกมาเป็นรูปเป็นร่าง)

ตอนปิดท้ายรายการค่ะ

เต้ยน่าร้ากกกกกง่ะ

แฟนคลับคนนี้... จะครอปไปเป็นรูปถ่ายคู่กะไมค์เดี๊ยนก้ไม่ว่านะ เหอๆๆๆ

เมื่อยแระ นั่งพักก่อง

มีการโฆษณา VCD ละครด้วยเล็กน้อย

หนูไมค์... อย่างกสิลูก เวลายิ้มต้องเงยหน้าหาประชาชี ก้มหน้าทำไม แอบโลกสดใสอยู่คนเดียว

กอล์ฟเหล่พิธีกรใหม่หาเรื่องเหรอ เหอๆๆๆ

ผมไมค์ตอนใส่หมวกเป็ดได้ใจมาก

กอล์ฟทาสีม้าหมุนดูมีความสุขมากเลยค่ะ หน่วยก้านดี ถึงจะมียืดตัวขึ้นมาทุบเอวทุบหลังตัวเองบ้าง โธ่... เจ้ากอล์ฟ คนอื่นเขานั่งทาสีกัน มีแต่นายยืนก้มๆ เงยๆ บรรเลงอยู่คนเดียว แต่ก็ดีลูก... เป็นอาหารตาเวลาก้ม 555 (เข้าโหมดลวนลามศิลปินอีกแล้วนะเอ็ง ^^; // หนูไมค์ก้มไม่เร้าใจค่ะ เพราะแบนราบ อะเหอๆ อ๊ากกกก เดี๊ยนพูดอะไรออกป๊ายยยย) ท่าทางกอล์ฟเนี่ย ถ้ามีวัตถุซักชิ้น กับแม่สี และอุปกรณ์ละเลง สงสัยคงอยู่กับมันได้ทั้งวันล่ะมั้ง อิอิ

งานนี้พีคเพนต์อุโมงค์ที่ทำจากถัง ส่วนเต้ยเพนต์ชิงช้าค่ะ