กลับมาทันค่า เย้เย...
แต่ไม่ทันได้รู้สาเหตุว่าทำไมเปิ้ลกับไมค์และแพทกับกอล์ฟถึงกลับมาทันบ่าย 3 โมง??? จำได้ว่าตอนที่แล้วออกจากอพาร์ตเมนต์ตอนสายโด่ง แต่ไหงกลับมามีเวลานวด มีเวลาอ่านหนังสือรออีกต่างหาก อยุธยาและตลาดน้ำนะเคอะ ไม่ใช่สยามพารากอน หรือจะเป็นไปได้ว่าอพาร์ทเมนต์ของเปิ้ลอยู่แถวรังสิต??? ไม่ก็... ใครซักคนในตัวละครพวกนี้มีพลังจิตสามารถหยุดเวลาได้???
555 ก็ว่ากันไป ช่างมันเถอะ
วันนี้อารมณ์ดีค่ะ แม้ความเหนื่อยจะริดรอนหัวคิดในการจิ้นวาย แต่คุณพิงก็ทำให้เดี๊ยนจิ้นวายได้อยู่ดี เอากะเขาดิ (กะใคร? ได้ข่าวว่าเอ็งจิ้นของเอ็งเองเนาะ)
จริงๆ ไอ้ฉากที่กอล์ฟและไมค์นั่งจู๋จี๋ เอ๊ย คุยกันกลางแดดเปรี้ยงริมถนนอ่ะ ไหนจะฉากกอล์ฟกำลังพริ้มตาหลับซบไหล่ไมค์ไม่ต้องมีก็ได้ (เดี๊ยนว่าไม่ได้ช่วยบิ้วด์ความรู้สึกเป็นพี่ของกอล์ฟที่มีต่อไมค์ซักเท่าไหร่) แต่... ถึงจะไม่จำเป็นต่อเรื่องยังไง ก็จำเป็นต่อหัวใจเดี๊ยนอยู่ดี กระชุ่มกระชวยพะย่ะค่ะ โฮะๆๆๆ ทำไมสองพี่น้องมันน่ารักอย่างงี้... กิ๊วววววววว
ความงงไม่ทันหาย ความวายเข้ามาแทรก... (สุภาษิตบ้านเอ็งเรอะ!?)
ถึงย่อหน้าแรกเดี๊ยนจะบ่นว่าทำไมเจ้าพวกนี้กลับมาทันบ่าย 3 ได้... แต่สุดท้ายเดี๊ยนก็เอาแต่ใจตัวเอง ลุ้นให้กอล์ฟและไมค์ไปพัทยากันสองต่อสองหลังบ่ายสามซะงั้น (ในใจเดี๊ยนแอบแต่งเรื่องต่อว่าไปติดเกาะที่พัทยากันสองต่อสอง กลับมาไม่ได้ ฝนตก พายุพัด น้ำไม่ไหล ไฟดับ จุดเทียน โซ่ แส้ กุญแจมือ เอ๊ย ไม่ใช่ เดี๊ยนพล่ามอะไรออกไป กรี๊ดดดดด) โธ่... เสียดายอ่ะ แต่เอาเถอะ ให้อภัยเพราะกอล์ฟหลับซบไมค์นะเนี่ย เหอๆๆ แถมไมค์เองเวลายิ้มนี่ก็... ละลายอยู่แล้ว ยังจะมายิ้มหวานใส่กอล์ฟอีก
ใครไม่จิ้นก็ช่าง เดี๊ยนคิดไปไกลแล้วค่า
ก็แหม... กำลังบ่นกับตัวเองอยู่นี่นาว่าในเรื่องกอล์ฟเป็น "หมาหัวเน่า" ชิมิ ได้แต่รักคนอื่น แต่ไม่มีใครสนใจ แบบนี้มันน่าจะเพิ่มตัวประกอบอีกตัวเข้าไป ให้เป็นสาวข้างห้อง หรือใครก็ได้มาแอบหลงรักกอล์ฟแบบหัวปักหัวปำแต่กอล์ฟไม่รู้ตัวอ่ะ (เหมือนรักลูกโซ่) เอาให้มันอีรุงตุงนังเข้าไปอีก แต่คิดไปคิดมา... ละครแค่วันละไม่ถึงชั่วโมง เรื่องเยอะมากก็คงไม่ไหว นี่ถ้าไม่เกรงใจว่าเป็นละครที่เด็กๆ ของเดี๊ยนเป็นพระเอก... เดี๊ยนคงยำแหลก ให้ไมค์ซึ่งถูกสาวๆ มะรุมมะตุ้มรุมรัก ไปตกหลุมตกบ่อรักกอล์ฟแทน แต่กอล์ฟยังคงไม่รู้ หลับหูหลับตาหมั่นไส้ไมค์ต่อไป 555 (มันพล็อตการ์ตูนวายตาหวานชัดๆ เลยเอ็ง =_=")
ที่แน่ๆ เดี๊ยนจิ้นไปเรียบร้อยแล้วว่า ตอนไมค์ไปเฝ้าแพท กอล์ฟคงอิจฉาแพท เพราะมันบิ้วด์มาถึงความรู้สึกแปลกๆ ที่กอล์ฟมีต่อไมค์ในวันนี้ โฮ่ๆๆๆๆ
"เล่นด้วยหน่อย ทำเคลิ้ม" อ๊ากกกก ชอบประโยคนี้ง่า ไอ้คนเคลิ้มน่ะ ไม่ใช่ในจอทีวี แต่เป็นอีป้าหน้าจอเองค่า โฮะๆๆๆ
ขอมีสาระบ้างดีกว่า... คุณพิงเคอะ... คำพูดของแพทมันโดนใจเดี๊ยนมากเลยค่ะ ผู้ชายมันเป็นแบบนี้ทุกคนเลยอ๊ะป่าวคะ พูดหรือทำในสิ่งที่ดูเหมือนจะมีใจให้ โดยไม่รู้รึไงว่าอิสระของผู้หญิงน่ะมันมีค่าแค่ไหน ชอบทำให้ใจอ่อนทั้งที่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้เลยว่าจริงๆ แล้วคิดจะผูกพันกันไปตลอดหรือไม่
แต่เอาเถอะ... ถ้าเดี๊ยนเป็นแพท เจอกอล์ฟพูดอย่างนั้น โดนไมค์จุ๊บมืออย่างนี้... เดี๊ยนยอมเค่อออออ เหอๆๆๆ
(เอ่อ... แต่ขอโทษนะไมค์คุง ตอนที่จุ๊บมือสาวอ่ะ เดียนนึกถึงน้องบาวตอนเข้ามาเลียมือเดี๊ยนเลยอ่ะ 5555)
นี่ขนาดเหนื่อยจนไม่มีแรงจิ้น ยังเขียนออกมาได้วายหลายย่อหน้าทีเดียว
อ้อ... เกือบลืม... เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าไมค์เรียกแพทว่า "แพ็ตสึ" แบบว่าฟังแล้วแอบขำก๊ากอยู่เล็กๆ (คำว่าก๊ากมันไม่เล็กแล้วเอ็ง) ไมค์คุงเป็นคนญี่ปุ่นที่ถอดเสียงภาษาต่างประเทศได้มีเอกลักษณ์มาก แต่... กะอีแค่ชื่อคนเดี๊ยนไม่คิดอะไรมากหรอกค่ะ ที่ขำก๊ากเพราะดันหูหาเรื่องได้ยินเป็น "แพ็นสึ" ไปซะได้ แอบตาโตด้วยความตกใจเล็กน้อยว่าไมค์มันต้องบ้าถึงขนาดเรียกผู้หญิงที่ตัวเองชอบว่า "กุงเกงใน" เชียวเหรอ แบบว่า masaka!!! ที่ไหนได้ ตรูฟังผิดเอง ^^; (จริงๆ มันอ่านว่า "พันตสึ" มาจากภาษาอังกฤษคำว่า pants ค่ะ) บอกแล้วให้เรียก "พัตโตะ" ก็ไม่เชื่อ -*- (เอ็งเพิ่งมาบอกตอนมันออนแอร์ไปแล้วนี่หว่า)
คุณแม่อรอ่ะ... แอบลุ้นให้คุณแม่อรหอมแก้มกอล์ฟฟอดใหญ่ซักหนึ่งทีตอนเจอกัน แบบว่าแอบเคลิ้ม เผลออินไปหน่อยว่าตัวเองเป็นแม่กอล์ฟซะงั้น ^^;
โอยยยย ไม่ไหวแล้วค่ะ ง่วงสุดๆ แบบนี้ต้องหลับฉลองเสร็จจ๊อบ 555 (ได้ข่าวว่ายังมีงานรออยู่อีกข้างหน้า T__T ไม่มีงานก็ไม่มีเงินเด้ออออ)
เปิดหนังสือที่มีอยู่ก็เป็นงี้ซะเยอะเลย ไม่เข้าใจ