[TAG] Celebrity Crushes

posted on 06 Jan 2009 00:40 by rosifix in TAG

ได้รับ TAG นี้จากคุณเพื่อนบ้านมาค่ะ

อันกติกามีอยู่ว่า (ก๊อปแปะมาอีกที)

[Tag] Celebrity Crushes (โฮกคนดังกันเถอะ)

[1] - คิดรายชื่อคนดัง (ดารา นักร้อง ไอด้อล ตัวการ์ตูน ฯลฯ) ที่คุณโฮกมาสิบคน 
[2] - เรียงลำดับรายชื่อเหล่านั้นจากอันดับ 10 ไป 1
[3] - บอกสาเหตุการโฮกว่า หนัง/โชว์/หรืออะไรก็ตามที่ทำให้คุณโฮกเขา
[4] - แปะรูปเพื่อให้คนอื่นร่วมด้วยช่วยกันโฮก
[5] - ส่งต่อไปอีกห้าคนตามระเบียบคับพ้ม!!!

 

เฮ้อ... มันยากตรงที่เรียงจากอันดับ 10 ไป 1 นี่สิ

 

เอาล่ะค่ะ... เริ่มเลยดีกว่า

อันดับ 10 น้องชี่ แห่ง Chi's Sweet Home

เดี๊ยนชอบแมวง่ะ... ชอบพอๆ กับน้องหมาเลยล่ะ ถ้าให้เลือกก็เลือกไม่ถูกว่าชอบอะไรมากกว่ากัน แต่ในความชอบแมวของเดี๊ยน บางทีก็นึกหมั่นไส้มันเหมือนกันนะ 555 โดยเฉพาะน้องไฝ (แมวไร้บ้านที่มาอาศัยในบริเวณบ้านเดี๊ยน... เรื่องราวของน้องไฝหาอ่านได้ในอีกบ้านหนึ่งค่ะ ^_^)

ด้วยเหตุนี้... มีรึจะพลาดน้องชี่ ลูกแมวน้อยที่ทำเดี๊ยนใจละลายในหนังสือการ์ตูนชุด Chi's Sweet Home ที่เดี๊ยนลุ้นให้สำนักพิมพ์ไหนก็ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลที (แต่คงยากหน่อยเพราะเนื้อในมันเป็นภาพสีทั้งเล่ม)

อ่านตอนแรกได้ที่ >>> ตรงนี้ <<<

มีลิงค์ให้ตามแล้ว เดี๊ยนไม่แปะรูปนะเคอะ^^;

 

อันดับ 9 TOTORO

(มีปัญหากับรูปโตโตโร่ง่าไม่สามารถแปะรูปได้ มันขึ้น error จะเอารูปมาแปะทีหลังนะคะ ^^;)

แอบงงตัวเองว่าทำไมโฮกแต่ตัวการ์ตูนที่ไม่ใช่มนุษย์ จริงๆ มนุษย์ก็โฮกค่ะ แต่มันเยอะ เลือกยากเหลือเกิน และไม่ได้โฮกตลอดกาล มันจะโฮกเป็นฤดูกาล เป็นพักๆ

เดี๊ยนหลงรักตัวการ์ตูนตัวนี้สุดๆ ก็ตอนดูอะนิเมชั่นเรื่อง Tonari no Totoro ค่ะ ฉากที่โมเอะสุดๆ ก็คือ ตอนที่หนูเมนอนหลับอยู่บนพุงโตโตโร่ อ๊ากกกกก อิจฉา อยากหลับอย่างนั้นมั่ง ท่าทางจะสบายทีเดียว

โตโตโร่เป็นจุดกำเนิดให้เดี๊ยนหลงรักผู้ชายอ้วนด้วยล่ะ 555 แต่ต้องอ้วนแล้วดูเหมือนโตโตโร่นะ อย่างป๊อป แคลอรีบลาบลาไงเคอะ หนุ่มอ้วน ท่าทางใจดี แถมรวยอารมณ์ขัน อยู่ด้วยแล้วท่าทางจะมีความสุขอ่ะ โฮกกกกก

อนึ่ง... โตโตโร่ยังเป็นชื่อเล่นที่เดี๊ยนเคยใช้เรียกแฟนเก่าด้วยล่ะ ถึงแม้ฮีจะไม่อ้วนเลยก็ตาม

หลังจากเลิกกันทำให้เดี๊ยนคิดว่าจะไม่ตั้งชื่อเล่นเรียกแฟนอีกแล้ว เพราะไม่รู้เลยว่าเราจะเลิกกับเขาเมื่อไหร่ และพอเลิกกันมันก็ฝังความทรงจำไว้ในตัวละครที่เรารักไปแล้ว นิสัยชอบตั้งชื่อเลยมาลงกับเพื่อนหรือคนอื่นที่เราไม่มีวันเลิกแทน 555

 

อันดับ 8 มายซะมี กั๊กโตะซามะ

แบ่งปันความโฮกด้วยคลิปดีกว่า เป็นคลิปที่ทำให้เดี๊ยนประทับใจกั๊กโตะซามะทั้งที่แทบจะไม่เห็นหน้า แต่ด้วยคอสตูมและแสง ทำให้ซะมีเดี๊ยนดูประหนึ่งเจ้าชายอสูร กรี๊ดดดดด ถูกใจสุดๆ ไปเลย (แอบคิดถึงคามิเหมือนกันนะเนี่ย T^T)

เหอๆๆๆ กับคนคนนี้แต่งงานมาตั้งหลายปีแล้ว แต่ไม่เคยได้อยู่ด้วยกันเลยให้ตายเถอะ โฮะๆๆๆ (<<< เคยฝันว่าเข้าพิธีแต่งงานกับกั๊กโตะซามะอ่าค่ะ สวมแหวนแล้ว แต่ไม่ได้จูบสาบาน =_=")

ชอบมาตั้งแต่สมัย Malice Mizer แล้วตอนแรกไม่ได้ชอบเสียงเลยนะ เพราะฟังแล้วเหมือนร้องเพลงเอ็งกะยังไงไม่รู้ แต่ชอบการแสดงโดยรวมของ Malice Mizer ก่อน พอฟังดนตรีอย่างจริงจังก็ติดใจ แล้วจึงค่อยๆ ซึมซับเสียงของกั๊กโตะไปเอง ระหว่างนั้นบอกได้คำเดียวเลยว่า โฮะๆๆๆ

"เดี๊ยนหลงรักกั๊กโตะซามะที่หน้าตาอย่างเดียวโลดดดดด"

ยอมรับอ่ะ... ไม่มีอะไรจะเถียง ชอบคนหน้าตาแบบนี้ ไม่เคยคิดมาก่อนว่านี่แหละสเป๊ค แต่มันชอบจริงๆ นะ กรี๊ดดดด ในบรรดาคนที่เดี๊ยนชอบมาทั้งหลาย ส่วนใหญ่จะไม่ได้ชอบที่หน้าตาอ่ะ แน่นอนว่าหน้าตาก็มีส่วนบ้าง แต่ถ้าไม่มีอย่างอื่นที่ทำให้เดี๊ยนประทับใจ อย่างมากเดี๊ยนก็บันทึกในเมโมรี่ของตัวเองว่า "คนหล่อ" แล้วก็จบกัน แต่สำหรับกั๊กโตะซามะ... ต่อให้ไม่มีอะไรอื่นเลยนอกจากหน้าตา เดี๊ยนก็ยังโฮกกกกกอยู่ดี อร๊ายยย ก็คนมันชอบหน้าแบบนี้นี่นา ชอบแบบไม่เคยคิดมาล่วงหน้าว่าจะชอบคนหน้าตาแบบนี้ง่า

นี่เป็นเหตุผลที่ทำไมคนเป็นซะมีถึงอยู่แค่อันดับ 8 เหอๆๆๆ

อย่างไรก็ตาม ซะมีเดี๊ยนไม่ได้มีดีแค่หน้าตานะเคอะ (ถึงเดี๊ยนจะชอบเพราะหน้าตาก็เถอะ <<< นั่นสิ ไม่งั้นเขาจะดังได้ไงล่ะเอ็ง =_=") ตาหลกแหลกก็ล่ายยย ยามฮีปล่อยมุกฮา ความหล่อที่รักษาไว้มันพังทลายจนหมดสิ้น เดี๊ยนอยากจะบร้า... แต่ก็หลงรักเพราะฮีเป็นอย่างนั้นนั่นแหละ -*-

นอกจากหลงรักใบหน้าแล้ว... เดี๊ยนยังหลงรักด้านหลังของฮีด้วย อร๊ายยย อย่าคิดลึก เดี๊ยนหมายถึงตอนฮีเล่นเปียโนอ่ะค่า แบบว่า... แผ่นหลังแบบนี้เลยอ่ะ ถูกสเป็ค ไม่ไหวแล้ว กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ แค่คิดก็อาจลงไปแดดิ้นหน้าจอคอมได้ ระทวยยยยย สาธุ... เนื้อคู่ลูกขอแบบนี้เด๊ะๆ เลยนะคะ

ทุกวันนี้ก็ยังติดตามผลงานเดี่ยวและหมู่ของฮีอยู่ค่ะ กรี๊ดสติแตกกับผลงานของฮีอยู่เป็นระยะ แต่น่าแปลกตรงที่ เวลาเดี๊ยนโฮกฮีจะไม่ค่อยอยากอัพบล๊อกเท่าไหร่ ไม่เหมือนเวลาโฮกศิลปินหรือหนุ่มๆ อื่นเน้อ

 

อันดับ 7 มายกริ๊กกกกก SE7EN

 

ลังเลว่าจะเอา MV เพลงไหนมาแปะดี ระหว่าง La La La (ต๊ายยย กริ๊กขา... เอาชีวิตจริงของพวกเรามาทำเป็น MV ทามม้ายยย เดี๊ยนอายนะ) กับ Passion (MV ที่เดี๊ยนเห็นบ่อยสุด แต่ไม่ได้ชอบที่สุด) ในที่สุดก็เอาเพลงนี้ดีกว่า เพราะเป็นเพลงแรกที่ทำให้สนใจอาตี๋ แถมมีแต่ฉากสุดโฮกกกก

เกือบให้อาตี๋มาเฟียไปอยู่อันดับ 8 ซะแล้ว แต่เพราะชื่อหรอกนะ อัพขึ้นมาก็ได้ (ซะมีจ๋า อย่าน้อยใจ)

อ่า... จริงๆ ลังเลระหว่าง SE7EN กับปี้เรน เพราะชอบเสียงทั้งคู่เลยอ่ะ ถึงจะคนละแบบก็ตามเถอะ แต่ที่เลือก SE7EN เพราะเดี๊ยนชอบของเดี๊ยนเอง ไม่มีใครชักนำ ส่วนปี้เรนที่ชอบเพราะน้องสาวเอามากรอกหูว่าเก่งอย่างนั้นเก่งอย่างนี้ และปี้เรนกับเดี๊ยนคงไม่มีดวงกัน ตอนนั้นรายการไหนที่ปี้เรนออกถึงน้องสาวจะคอยติดตามตลอด แต่เดี๊ยนก็ชวดดูทุกที กว่าจะชอบปี้เรนอย่างบ้าคลั่งน้องสาวตัวเป่าหูก็ไม่อยู่เมืองไทยแล้ว 555

ส่วนอาตี๋มาเฟีย เดี๊ยนชอบก่อนปี้เรนอีกอ่ะ ชอบตั้งแต่อาตี๋ฮีเข้ามาเมืองไทยใหม่ๆ แล้ว ตอนนั้นฟังเพลงแล้วรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เสียงหวานดีจัง ทั้งที่ปกติเดี๊ยนเฉยๆ กับเสียงโทนนี้ (แหงล่ะ ตอนนั้นเอ็งเอาแต่ร็อคนี่นา) แต่อาตี๋มาเฟียก็ทำให้เดี๊ยนเปิดใจมากขึ้น อาจเป็นเพราะเสียงหวานของอาตี๋ไม่ได้หวานเลี่ยน แต่หวานปนห้าวนิดๆ โมเอะได้ใจ

ชอบการเคลื่อนไหวของอาตี๋ค่ะ ดูมีจังหวะ มีลีลาไปหมดเลย อาตี๋อาจไม่ได้เก่งที่สุด แต่เดี๊ยนสังเกตว่าหลายท่าที่นักร้องคนอื่นเต้นแล้วดูเก้งก้าง ก็มีอาตี๋นี่แหละที่เต้นแล้วดูดีอ่ะ ที่แปลกก็คืออาตี๋หล่อนะ แต่เดี๊ยนกลับเฉยๆ กับหน้าตาฮี หรือเดี๊ยนจะไม่ชอบหน้าอย่างเกาหลีจริงๆ 555

ทุกวันนี้ไม่ค่อยได้ตามผลงานอาตี๋หรอกค่ะ แต่อยู่ในใจเดี๊ยนเสมออ่ะ นานๆ จะตามหาผลงานใหม่ซะที แต่เอาเพลงของฮีมาฟังก็ยังรื่นหูไม่เสื่อมคลาย เสียงร้องแบบนี้... มันน่าจับมาร้องเพลงกระซิบข้างหูก่อนนอนเป็นยิ่งนัก กรี๊ดดดดด เลือดกบจมูก >,,<

 

อันดับ 6 มายฮันนี่ หมีบิที่ร้ากกก

 

เอารูปสุดโฮกมาลงแล้วกันค่ะ เหอๆๆๆ

เครดิตจาก... บล๊อกของฮีเองนั่นแหละ (อย่าว่ากันนะมายฮันนี่)

ปู้จายคนนี้... ถึงหน้าจะละม้ายคล้ายหนูไมค์เป็นบางมุม แต่บอกได้เลยว่า... "หน้าตาไม่ใช่สเป๊คเดี๊ยนอย่างแรง" ยิ่งเสียงร้องยิ่งไม่ประทับจิ้งเลย... -*-

แล้วชอบอะไรล่ะเอ็ง???

พูดยากจังเนาะ... อาจจะแตะตาที่การแต่งตัวก็ได้มั้ง แล้วก็ดนตรีที่เขาแต่ง+เล่น วิธีการพูดจา การแสดงออก ความคิด รอยยิ้ม ความเปิ่นที่หลุดออกมาเป็นบางครั้ง ทุกๆ อย่างที่ express ออกมาเป็นตัวหมีบิอ่ะ ดูแล้วมันถูกใจใช่เลย อารมณ์นั้น

ไม่ได้บอกว่าหมีบิเก่ง ไม่ได้บอกว่าหมีบิเริ่ด (ถ้าบอกว่าแรดอาจจะยังเหมาะกว่า) แต่หมีบิมีส่วนผสมของทุกอย่างที่เดี๊ยนชอบล่ะ เมื่อก่อนเคยคิดเหมือนกันนะว่าเดี๊ยนเห็นหมอนี่เป็น "เงาของฮิเดะ" รึเปล่า แต่เวลาทำให้เดี๊ยนรู้ว่าไม่ใช่อ่ะ ยิ่งได้ไปดูไลฟ์ก็ยิ่งรู้ว่า... ไม่ใช่เลย... อย่างน้อยพลังที่แผ่ออกมาจากตัวของเขาระหว่างการแสดงก็ไม่ใช่ใครอื่นโดยสิ้นเชิง

ที่สำคัญ... อ่านไดอารี่ของฮีทีไร รู้สึกดีทุกที เวลาท้ออยู่ก็จะมีกำลังใจลุกขึ้นสู้ใหม่ เวลาเบื่อก็มีอะไรใหม่ๆ มาให้โฮกเสมอ เวลาเซ็งก็จะมีอะไรให้ขำกลิ้งจนแทบตกเก้าอี้ แต่ละเอ็นทรี... หากไม่ใช่เอ็นทรีขอบคุณแฟนเพลงหลังกลับจากทัวร์ ฮีอัพได้แบบสอดคล้องกับอารมณ์เดี๊ยนในตอนนั้นสุดๆ จนเดี๊ยนอดคิดไม่ได้ว่า... มันจะบังเอิญเกินไปมั้ยนั่น?

 

อันดับ 5 POTATO

(แง่ะ ขอไปเลือกรูปก่อน จริงๆ อยากได้คลิปมาแปะอ่ะค่ะ แล้วจะกลับมาทำให้สมบูรณ์นะคะ อิอิ)

เพิ่งมาโฮกกกกเอาตอนปลายปีค่ะ (แต่ก็แซงซะมีและแฟนไปด้วยความแรง) เริ่มโฮกอย่างจริงจังก็งาน EFM Hippy Ship Party โฮกปั๊ป กระต่ายน้อยตัวพ่อก่อน ด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ ไหนจะสายตาที่มองมาเวลาร้องเพลง ทำให้รู้สึกได้เลยว่าเวลาฮีอยู่บนเวทีฮีมีความสุขขนาดไหน ศรรักเลยปักเดี๊ยนที่กลางหัวใจ แบบว่า... แพ้รอยยิ้มแบบกระต่ายน้อยง่า... แถมตอกย้ำความประทับใจหนักเข้าไปอีกตอนถ่ายรูปคู่หลังเลิกงานอ่ะ ถ่ายรูปกับดารามาก็หลายคน... ไม่เคยได้ใกล้ชิดขนาดนี้ (แต่เอ็งก็ไม่ได้ถ่ายรูปกับดาราบ่อยนี่นะ) โอยยยย เดี๊ยนจะเป็นลม แถมยังยิ้มให้กล้องซะแบบ... ใจละลาย หน้าตาเต็มใจให้ถ่ายเกินร้อย แบบนี้ก็เอาใจเดี๊ยนไปเกินร้อยสิเคอะ ถึงรูปจะเบลอ แต่ตอนเอากล้องมาดูน้ำตาจะไหล (เวอร์ไปมั้ยเอ็ง -*-) <<< ปล่อยนังเจ้าของบล๊อกไปเถอะค่ะ มันไม่เคยเจอแบบนี้ และไม่คาดหวังว่าจะได้ 555

ความโฮกมันไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นค่ะ เพราะไม่กี่วันต่อมาเดี๊ยนไปดูไลฟ์ที่สยามพารากอนอีก ด้วยความติดใจรอยยิ้มไฉไลของกระต่ายน้อยตัวพ่อ แต่คราวนี้นังเจ้าของบล๊อกอ่อนระทวยด้วยความเท่ของปู้จายสะพายกีตาร์ อยากจะบ้าตาย... วินจ๋า... เห็นเธอเวลาดีดกีตาร์บนเวทีแล้วมันสนุกเวอร์ๆ โอยยย แค่คิดภูมิแพ้ก็จะกำเริบค่ะ โฮกกกกก

แต่เดี๊ยนไม่ได้ชอบแค่ปั๊ปกับวินนะ ดูลัมภาษณ์แล้วก็ชอบทั้งวงอ่ะ น่ารัก เฮฮากันได้ใจมั่กๆ ถึงจะเป็นวงที่เปลี่ยนสมาชิกบ่อยไปหน่อยก็เถอะ (แต่ทุกวงที่เดี๊ยนชอบก็มีการเปลี่ยนสมาชิกอยู่เรื่อยเนาะ แต่ LS ไม่แฮะ)

และก็ชอบอัลบั้มชุดใหม่มากกกกกค่ะ โฮกกกก หลายเพลง

 

อันดับ 4 L'Arc~en~Ciel  

มากันทั้งวงค่ะ เดี๊ยนไม่ได้ชอบแค่ลุงไฮด์นี่นา ถึงลุงจะเป็นที่รักของใครๆ และทำให้เดี๊ยนโฮกแบบเลือดหมดตัวอยู่หลายครั้งก็ตาม แต่ที่เดี๊ยนชอบอย่างจริงจังคือทั้งวงเลยอ่ะ ชอบเพลงเป็นหลักเลยล่ะ คือต่อให้ไม่รู้จักลุงไฮด์ ไม่รู้จักใคร ไม่เคยอ่านสัมภาษณ์ ไม่เคยดู MV มาก่อน (แต่ปกติก็แทบไม่ได้สนใจนะ) เดี๊ยนก็จะยังชอบเพลงของวงนี้อยู่ดี แน่นอนว่าอาจไม่ได้ชอบทุกเพลง แต่ก็มีหลายเพลงที่เป็นเพลงในดวงใจเดี๊ยน สามารถฟังวนเวียนหลายๆ รอบได้โดยไม่เบื่อ และฟังได้แบบไม่เกี่ยงอารมณ์ด้วย

เพลงที่ชอบสุดๆ ของ L'Arc ก็เพลง... I'm so happy มั้งคะ ชอบทุกเวอร์ชั่นเลยอ่ะ ชอบความหมายของเพลงด้วย คิดได้ไงอ่ะ แต่มันโดนใจสุดๆ เลยนะ

 

เอาเวอร์ชั่นลุงซานตาคลอสน้อยมาฝาก ยาวหน่อยนะคะ แต่เดี๊ยนถูกใจง่า >/////< อยากเอาลุงซานตาคนนี้กลับบ้าน

มีใครสังเกตบ้างมั้ยคะ? ลุงซานตาดำน้ำด้วยล่ะ 555 หนูไมค์จะเอาเทคนิคนี้ไปใช้เจ๊ก็ไม่ว่านะจ๊ะ โฮะๆๆๆ

* บางทีก็หมั่นไส้ลุงเท็ต... อย่ามาแอ๊บแบ๊วแถวนี้

* บางทีก็อิจฉาลุงไฮด์... ปู้จายอะไรแบ๊วได้ไม่ต้องแอ๊บ

 

อันดับ 3 X-JAPAN

เอารูปเก่าเก็บมาลงละกัน เพราะเดี๊ยนเริ่มชอบเป็นครั้งแรกตอนยุคนี้อ่ะ มือเบสยังเป็นไทจิอยู่เลย แต่เดี๊ยนก็ชอบทั้งฮีธทั้งไทจินะเคอะ

โฮกกกก ในตำนาน

วงนี้คือชีวิตสมัยมัธยมของเดี๊ยนเลยล่ะ (ห้ามเอาไปคำนวณอายุนะเคอะ สวยระคายเคือง) สมัยนั้นข้อมูลของวงดนตรีญี่ปุ่นหายากมากกก ทุกอย่างเลยดูมีค่าไปหมด

เดี๊ยนรู้จักวงนี้โดยเริ่มจาก... ซื้อเทป (สมัยนั้นยังไม่มี CD <<< ใบ้อายุอีกแล้วนะเอ็ง) มาฟังด้วยอารมณ์ไหนมิทราบ (คาดว่าเป็นอารมณ์ถูกชะตา ^^;) อัลบั้มแรกที่ซื้อคือ Jealousy ค่ะ ฟังรอบแรกแบบว่า... อร๊ากกกกก เทพพพพพพพพพ!!!! ชอบไปหมดเลย เป็นอัลบั้มที่กลมกล่อมสุดๆ ทุกวันนี้หยิบขึ้นมาฟังก็ยังรู้สึกกลมกล่อมไปทั้งอัลบั้มเช่นเคย เหมือนเดี๊ยนถูกฉุดเข้าไปอยู่อีกโลกนึงเลยล่ะ เพราะบรรยากาศของเพลงมันไม่เหมือนวงร็อคของอังกฤษหรืออเมริกัน โดยเฉพาะเพลงที่โยชิกิแต่งให้ความรู้สึกเป็นญี่ปุ่นสูงมากกกกกกกก แต่เพลงที่ฮิเดะแต่งจะให้ซาวด์ร็อคแบบอเมริกันจ๋าซึ่งติดหูมากๆ จนเหมือนประชด แต่ก็โดดเด่นไม่แพ้กัน อย่างไรก็ตาม เดี๊ยนหลงรักโยชิกิด้วยความเป็นญี่ปุ่นอยู่ในตัวเพลงของฮีนั่นแหละค่ะ พอเปิดแจ็คเก็ตเทดู ปรากฏว่าหมอนี่เป็นคนเดียวที่ไม่มีโปรไฟล์อะไรเลย แม้แต่หน้าตา... จะลึกลับไปไหน แต่ก็รักไปแล้วอ่ะ

หลังจากนั้นก็หาซื้อวิดีโอมาดูนะ แต่พอมาดูแล้ว... ไหงกลับชอบฮิเดะมากกว่า เพราะว่าฮีเป็นสีสันฉูดฉาดให้กับวงสุดๆ นี่เอง ยิ่งพอฟังอัลบั้มอื่นๆ ก็ยิ่งชอบเพลงที่ฮิเดะแต่งอ่ะ รู้สึกแตกต่างจากเพลงใน Jealousy มากๆ เพราะอัลบั้มนั้นเป็นอัลบั้มเดียวที่ฮีแต่งเพลงออกมาอเมริกันจ๋า (แต่เดี๊ยนติดใจ LOVE REPLICA) นอกนั้นส่วนใหญ่จะเป็นเพลงที่มีกลิ่นอายตะวันออกอย่างเห็นได้ชัดเลยอ่ะ ไม่สิ... ฮิเดะเป็นนักดนตรีที่แต่งเพลงได้หลากหลายสุดๆ แต่ทุกเพลงบ่งบอกความเป็นฮิเดะออกมาได้อย่างชัดเจนสุดๆ เช่นกัน

จริงๆ เดี๊ยนอยากเอา X-JAPAN ไว้อันดับ 1 นะคะ เพราะโฮกมานานมาก ทุกวันนี้ก็ยังโฮกอยู่ แต่ที่ไว้อันดับ 3 เพราะคนในอันดับ 2 เขาไม่อยู่แล้ว เดี๊ยนขอให้เขาเป็นความประทับใจอันสูงส่งในหัวใจเดี๊ยน ส่วนอันดับ 1 เดี๊ยนรักไม่แพ้กัน และเอ็นทรีในบล๊อกนี้ส่วนใหญ่เกี่ยวกับพวกฮี เลยขอล็อคอันดับ 1 ไว้ด้วยความสิเหน่หา (ถ้าไปทำ TAG อีกบ้านนึงอันดับอาจมีการเปลี่ยน เพราะเป็นอีกโลกของเดี๊ยนไปแล้ว 555)

* คิดแล้วก็อยากดู Extasy Summit ขึ้นมาแฮะ เป็นคอนเสิร์ตที่น่าร้ากกกกมากเลยอ่ะ

 

อันดับ 2 ป๊ะป๋าฮิเดะ เท่ตลอดกาล  

หารูปนำโชคของตัวเองไม่เจอ รูปนั้นป๊ะป๋าทำผมหลากสีเป็นนกแก้วเชียว แถมยิ้มอย่างอ่อนโยน น่ารักมั่กๆ เอารูปตอนหัวแดงมาแปะแล้วกันค่ะ

คนอะไรห้อยป้ายสต๊าฟของตัวเองขึ้นเวทีด้วย 555

ด้วยความโฮกกกกกอันดับ 3 ทำให้เดี๊ยนติดตามโซโลอัลบั้มของป๊ะป๋าเดะ แล้วก็เกิดอาการ... ติดหนึบ...

ทันทีที่ได้ซีดี Hide Your Face มา เดี๊ยนก็เปิดเพลง DICE ฟังวนหลายรอบจนเข้าขั้นสะกดจิต รู้สึกว่าตัวเองหลงใหลเสียงกลองกับกีตาร์อย่างจริงจังจากเพลงนี้เลยล่ะ มันเป็นโรคอะไรมิทราบได้ พอเพลงนี้จบทีไรกด repeat ฟังใหม่ทุกที

ฮิเดะไม่ใช่คนเสียงเพราะ แต่เป็นคนสนุกกับการใช้เสียง คนคนนี้เป็นนักดนตรีแสนซนสุดๆ แล้วยังเป็นนักร้องที่ทะเล้นและขี้เล่นสุดๆ เช่นกัน เดี๊ยนสนุกกับการฟังเพลงของฮีมากๆ รู้สึกว่าชีวิตมันมีสีสัน

ผู้ชายคนนี้ทำอะไรก็เป็นศิลปะไปซะหมด 

ป๊ะป๋าเดะทำให้เดี๊ยนหลงรักผู้ชายราศีธนูนะ ถึงจะรู้ว่าคนราศีนี้เจ้าชู้สุดๆ ไปเลยด้วยความรักสนุก เห็นความรักเหมือนการท้าทาย เป็นความบันเทิงอย่างหนึ่ง แต่เสน่ห์ของเขาคือเป็นคนมีหลายโลก น่าค้นหา บางครั้งก็สนุกสนานลั้ลลาเหมือนเด็กเล็กๆ ที่ไม่รู้กฎเกณฑ์ พร้อมจะฝ่าฝืนระเบียบ ทำอะไรพิเรนทร์หลุดกรอบของสังคมอย่างไม่ละอายด้วยความไร้เดียงสา แต่บางครั้งก็เหมือนฤๅษีผู้เงียบขรึม เต็มไปด้วยความครุ่นคิด หลักการ เหตุผล ปรัชญา ทฤษฎี จิตวิทยาต่างๆ และพร้อมที่จะถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ในใจอันเหลือเชื่อออกมาหากอีกฝ่ายพร้อมจะรับฟัง บางครั้งก็เป็นนักสุนทรียศาสตร์ ที่ไม่ใช่แค่วาดอารมณ์ของตัวเองออกมาเป็นสีสัน แต่สามารถเอ็นจอยไปกับมันไม่ว่าจะเป็นสีแห่งทุกข์ หรือสีแห่งสุข เพราะเขาจะเห็นว่าทุกๆ สีคือส่วนประกอบที่งดงามของชีวิต เขาพร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งเหล่านั้น ไม่สิ... สำหรับชาวราศีนี้เรียกว่า "ผจญ" อาจจะตรงกว่า ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจของตนเองหรือเพราะถูกสถานการณ์พาไปก็ตาม เดี๊ยนรู้สึกว่าได้สัมผัสธรรมชาติของราศีธนูผ่านเสียงเพลงของผู้ชายคนนี้มาอย่างเต็มๆ เลยล่ะ และเดี๊ยนเชื่อว่าป๊ะป๋าเดะนั้น... เป็นคนโรแมนติกชนิดที่ว่าใครๆ ก็คาดไม่ถึง เดี๊ยนยังแอบทึ่งไม่หาย ตอนที่อ่านสัมภาษณ์ของป๊ะป๋าเกี่ยวกับวันคริสต์มาส (ถ้าจำไม่ผิดนะ) ป๊ะป๋าบอกว่า จะขับรถไปรับแฟนสาว และจะเตรียมกุหลาบช่อโตกับไวน์......... เอ่อ... ไม่อยากเชื่อเลยว่า นี่เป็นแผนการฉลองกับคู่รักของหนุ่มหัว + หัวใจเป็นสีชมพูแปร๋นที่ชอบแลบลิ้นปลิ้นตาส่งเสียงคอรัสแบบประหลาดๆ ออกมาบนเวที

นี่ถ้าเดี๊ยนได้ดูป๊ะป๋าเดะแสดงแบบสดๆ บนเวทีซักครั้ง คงจะเป็นบุญของชีวิตเดี๊ยนจริงๆ น่าเสียดาย T^T

คิดถึงป๋าเดะภาพแบบนี้ด้วย ป๊ะป๋าทำอะไรก็น่าร้ากกกไปหมด เหมือนตัวการ์ตูนเลยง่า

เครดิตภาพ... จำไม่ได้แล้วค่ะ รู้แต่เซฟมาจากเว็บของแฟนเพลงด้วยความโฮกกกก

 

อันดับ 1 เจ้าชายของเดี๊ยน กอล์ฟ-ไมค์

(รูปเอาของปีที่แล้วมา reuse ถือเป็นการอวยพรปีใหม่ไปด้วยแล้วกันค่ะ ^^; <=ไปน้ำขุ่นๆ เลยนะเอ็ง)

สองหนุ่มนี้โผล่มาตอนเดี๊ยนบ้าเด็กจอนนี่!!! มันก็น่าแปลกนะ ร้อยวันพันปีเดี๊ยนไม่ค่อยเห็นเด็กจอนนี่อยู่ในสายตา เนื่องจากตัวเองฝักใฝ่ในทางร็อคเสียมากกว่า อย่างมากกกกกสุดๆ ของแวดวงนี้ก็คือ เดี๊ยนคลั่งยัมปี้แบบถอนตัวไม่ขึ้นตอนอยู่ญี่ปุ่นง่า แต่นั่นก็ไม่เกี่ยวกับจอนนี่แต่อย่างใด เพราะในสายตาเดี๊ยนมีแต่ยัมปี้คนเดียวแบบ one & only แต่กระนั้นเดี๊ยนก็ไม่ได้โฮกยัมปี้แบบตลอดเวลา อาการจะกำเริบตามสถานการณ์ + ผลงานเท่านั้น

มันเหมือนเป็นบางอย่างที่นำพามาให้เดี๊ยนเกิดอาการ crush สองพี่น้องคู่นี้ เพราะลุคที่ดู J-POP จ๋า ทำให้เดี๊ยนสะดุดและนึกอยากรู้จักขึ้นมาโดยไม่มีอคติใดๆ <<< ก็มันสะดุดใจเดี๊ยนไปแล้วนี่นา และที่ตลกกว่านั้นก็คือ พอเดี๊ยนเกิดชอบสองพระหน่อนี่จริงจังขึ้นมา เดี๊ยนก็กลับมาเฉยๆ กับยี่ห้อจอนนี่อีก (แต่ยังรักยัมปี้เหมือนเดิมนะตัวเอง)

ลุคแบบ J-POP เป็นแค่สิ่งที่ทำให้เดี๊ยนเกิดความสนใจเท่านั้นเองค่ะ เพราะสิ่งที่เดี๊ยนโฮกสองพระหน่อเขาจริงๆ มันเริ่มจากตรงนี้...

การแสดงสด

อีกแล้วสินะเอ็ง =_="

ก็แหม... มันรวมทุกสิ่งทุกอย่างไว้นี่นา ทั้งความสามารถ ความสนุก ความน่ารัก ความเป็นพี่น้อง ความเจิดจ้า ความวาย บลาๆๆๆๆ

แน่นอนว่าช่วงแรกๆ ของกอล์ฟ-ไมค์ อาจไม่ได้โปรเฟสชันนัลอย่างเช่นทุกวันนี้ แต่นั่นแหละค่ะ เสน่ห์ที่เดี๊ยนโฮกกกกกกแบบสุดๆ อาการรักเด็กมันทะลักทะล้นออกมาแบบยั้งไม่อยู่ เหมือนสัญชาตญาณความเป็นแม่มันถูกปลุกขึ้นมาแบบไม่ตั้งตัว กอล์ฟ-ไมค์ทำอะไรก็โมเอะได้ใจเดี๊ยนไปหมดเลย อยากมีลูกแบบนี้ แต่เจ้าเด็กพวกนี้ก็โตเกินกว่าที่จะเป็นลูกง่า เลยได้แต่แอบรักลูกชาวบ้านเขาเรื่อยมา ฮือๆๆๆ ได้เป็นแค่แม่ยกก็ยังดี

เหมือนเป็นเหตุผลสนองนี้ดตัวเองยังไงไม่รู้ แต่แค่นั้นมันไม่ทำให้เดี๊ยนหลงรักกอล์ฟ-ไมค์แบบหัวปักหัวปำหรอกค่ะ

ถ้าเด็กๆ เขาไม่ได้มีดีในตัวเอง...

3 ปีที่ติดตามผลงานมานี่ นอกจากชื่นชอบในผลงาน และเห็นพัฒนาการที่น่าชื่นชมแล้ว เดี๊ยนได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างผ่านกอล์ฟ-ไมค์เหมือนกันนะ อะไรที่ไม่เคยได้ทำก็ได้ทำ อะไรที่ไม่เคยได้เจอก็ได้เจอ อะไรที่ไม่เคยรู้สึกนึกคิดมาก่อนก็ได้รู้จักมากขึ้น เหมือนตัวเองพลอยโตไปด้วย มันไม่ใช่การเรียนรู้ที่ยิ่งใหญ่ เพราะส่วนใหญ่จะมาจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่มันก็ทำให้เข้าใจโลกที่เดี๊ยนไม่เคยสัมผัสมากขึ้น

เรื่องความประทับใจที่มีต่อกอล์ฟ-ไมค์และผลงาน เดี๊ยนว่าเดี๊ยนเล่ามามากพอผ่านบล๊อกอันนี้แล้วล่ะค่ะ ความรู้สึกต่างๆ ก็เพิ่มพูนขึ้นมาทีละเล็กทีละน้อย เท่าที่อัพบล๊อกก็ว่าเยอะแล้ว ไหนจะมีที่ไม่ได้พิมพ์เล่าลงบล๊อกอีก ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าเดี๊ยนลืมนะ แต่มันจะอยู่ในใจเดี๊ยนแนบแน่นยิ่งกว่าตัวอักษรใดๆ บางอย่างมันก็ยากเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ เดี๊ยนมั่นใจว่า ใครก็ตามที่มาอ่านบล๊อกของเดี๊ยนแล้วเกิดรักกอล์ฟ-ไมค์ ถ้าได้สัมผัสตัวจริงของพวกเขา การแสดงของพวกเขา คุณจะรักมากขึ้นไปอีก เพราะที่เดี๊ยนพิมพ์เป็นแค่เพียงส่วนหนึ่งของความน่ารักในตัวพวกเขาเท่านั้นเอง

คิดแล้วก็แอบเศร้า... ปีนี้เดี๊ยนจำต้องโบกมือลาความสุขไปหลายงานเลยล่ะ

แต่เด็กๆ จ๋า... เจ๊ไม่ได้นอกใจนะ (แต่อาจดอดไปหามันฝรั่งบ้างถ้าโอกาสเป็นใจเท่านั้น 555)

 

เอ่อ... TAG เดี๊ยน... ไอดอลมนุษย์ที่ยกมามีแต่ปู้จายแฮะ (แต่บล๊อกนี้ก็เป็นบล๊อกบ้าปู้จายไม่ใช่เหรอเอ็ง?) ถ้าให้เดี๊ยนเขียนถึงผู้หญิงล่ะก็ เหอๆๆๆ เยอะและเลือกยากกว่าผู้ชายอีกง่ะ ส่วนใหญ่จะเป็นตัวละครในหนัง Sci-fi, fantasy, superhero(ine) กับอีกคน... เจ๊คิ้ม ปูชนียบุคคลในดวงใจ ที่ยกมาเป็นผู้ชายเพราะมันชัดเจนและโฮกง่ายกว่าค่ะ โฮะๆๆๆ

TAG นี้ยาวมากค่ะ ปิดท้ายด้วยการส่งต่อ TAG ดีกว่า 555

คนแรก... นี่เลย ยิงปืนนัดเดียวได้นก 2 ตัว คุณ tongkong อยากให้ตอบแยกของคุณพี่และของคุณน้อง โฮะๆๆๆ ซ้ำกันเดี๊ยนไม่ประนามว่าลอกหรอกค่า เหอๆๆๆ

คนต่อมา... นกตัวที่ 3 และ 4 คุณ maymind เหมาทั้งที่มดและพี่เมย์ (เล่นง่ายๆ มากเลยนะเอ็ง)

และคนสุดท้าย... เข้าไปเยี่ยมหลายที แต่บล๊อกก็ยังว่างอยู่ คุณ ladymoonz แล้วกันนะ เอา TAG เดี๊ยนไปเจิม บล๊อกจะได้ไม่ว่าง อิอิ

คนอื่นๆ ที่ไม่ได้รับการ TAG อย่าน้อยใจไปนะคะ เดี๊ยนอนุญาตให้คุณๆ ที่โดนรอบนี้หาเหยื่อรายต่อไปแถวๆ นี้ (แต่คาดว่าคงมีเหยื่อเป็นของตัวเองกันแล้วล่ะ อิอิ)

ว่าแล้วก็เผ่นล่ะก๊า

ชะแว้บบบบ