นอนป่วยด้วยพิษไข้ 1 วันเต็มๆ ค่ะ... กว่าจะได้ฤกษ์โงหัวขึ้นมาอัพ อัพเสร็จก็จะไปนอนพักต่อล่ะ 555

แต่ความป่วยไข้ใช่ว่าจะมาพร้อมกับสิ่งเลวร้ายเสมอไป ตรงกันข้าม ถึงป่วยกาย แต่อิ่มเอมหัวใจสุดๆ เพราะอย่างน้อยก็เป็นโอกาสได้อ้อนพ่ออ้อนแม่บ้างล่ะ ขอบคุณโรคภัยไข้เจ็บเด้อ

ว่าแล้วก็เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ

เมื่อวันจันทร์เดี๊ยนไปงานเปิดตัวโทรศัพท์มือถือของ i-mobile มาค่ะ โทรศัพท์รุ่นนี้มีจุดเด่นในเรื่องความบันเทิงต่างๆ อาทิ ฟังเพลง ถ่ายรูป ดูคลิป บลาๆๆ และด้วยฟังก์ชั่นด้านความบันเทิงทางภาพและเสียงนี้เอง พรีเซ็นเตอร์ของโทรศัพท์รุ่นนี้จึงหนีไม่พ้นกอล์ฟ-ไมค์ ที่หล่อสะกดสายตา เสียงร้องสะกดหัวใจ (เริ่มเพ้อแระ อิป้าแม่ยกนี่ =_=")

หลังจากอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับมือถือแล้ว กอล์ฟ-ไมค์ก็ออกมาพร้อมกับโชว์เพลง "Inspiration" ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณามือถือรุ่นนี้ (โฆษณาจะเริ่มออกฉายวันที่ 10 กรกฎาคมนี้นะคะ) จากนั้นก็พูดคุยกันเกี่ยวกับโทรศัพท์ ให้กอล์ฟ-ไมค์แนะนำฟังก์ชั่นที่ชอบ ฯลฯ ดูโฆษณาก่อนใคร และเบื้องหลังของโฆษณาชุดนี้... น่ารักมากกกกก ขอบอก

เดี๊ยนชอบสุดๆ ก็คงเป็นชุดที่ทั้งคู่ใส่แหละค่ะ ไม่ค่อยเห็นกอล์ฟ-ไมค์ใส่แบบนี้มานานแล้ว ดูเด็กๆ ใสๆ สมวัยดี (อีป้าก็ยังเป็นอีป้าอยู่วันยังค่ำแหละเนอะ เฮ้อออ)

การแถลงข่าวมีติดขัดบ้างเล็กน้อยค่ะ อย่างเช่น VTR ไม่ยอมฉายบ้างล่ะ แต่ระหว่างนั้น กอล์ฟ-ไมค์ก็ปล่อยมุขน่ารักสุดๆ...

กอล์ฟ "กอล์ฟรู้สึกว่าไมค์ (โครโฟน) กอล์ฟไม่ค่อยดัง" (กอล์ฟคิดไปเองอ๊ะป่าว เจ๊ว่าเจ๊ได้ยินเสียงกอล์ฟชัดแจ๋วเลยลูก... มันสะท้อนอยู่ในใจตลอดเวลา... อ้วกกกกก)

ไมค์ "งั้นเอาแลกไมค์ (โครโฟน) กับไมค์ก็ได้" (เหมือนจะแอบกัดพี่ชายว่าไหนๆ ไมค์ก็ไม่ค่อยได้พูดเลย ^^;)

กอล์ฟ "งั้นเอาไมค์มาเป็นไมค์ (โครโฟน) แทนก็ได้ครับ"

กอล์ฟพูดจบไมค์ก็ยื่นหัวเข้าไปจ่อปากพี่ชายทำหน้าที่ไมค์ (โครโฟน) ทันที

น่าร้ากกกกกง่า....

จากนั้นก็มีการแนะนำ brand ambassador เป็นนักร้องสาวสวยจากเวียตนาม และพูดคุยกันเล็กน้อย มอบดอกไม้ ถ่ายรูปหมู่ ก็เป็นอันจบงาน

งานนี้เดี๊ยนได้ถ่ายรูปมาเยอะหน่อย เพราะไม่มีแดนซ์ 555 ว่าแล้วก็สาดรูปดีกว่าค่ะ (รู้สึกเหมือนไม่ได้ใช้กล้องมานานแระ)

ถ่ายมาจากบอร์ดที่แปะรูปถ่ายอีกที แสงมันมืดไปหน่อย เลยได้มาเป็นแบบนี้ (ทำไมตอนดูจากหน้าจอกล้องมันสวยกว่านี้หว่า -*-) เป็นรูปที่ชอบที่สุดในบรรดารูปทั้งหมดค่ะ (หนูไมค์ เจ๊ขอโทษนะ แต่เซ็ตนี้เจ๊ชอบกอล์ฟโพสท่าจริงๆ) แบบว่าโพสไม่ห่วงหล่อ น่ารักมั่กๆ (ที่จริงมีอีกหลายรูปค่ะ แต่พอเห็นว่าถ่ายออกมาไม่เวิร์คเลยถ่ายเก็บไว้แค่รูปเดียว... ไม่เวิร์คแต่ก็เอามาสาด 5555)

เวทีค่ะ สดใสสุดๆ

ดิสเพลย์ในงาน รีบไปถ่ายก่อนที่เขาจะรื้อ ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วได้เซ็ตใหม่รึเปล่า ไม่ได้ถ่ายไมค์เพราะตั้งไม่ได้องศาถ่ายออกมาแล้วตัวไมค์จะเอียง เลยได้มาแต่กอล์ฟ

รูปนี้เกือบยกกล้องถ่ายไม่ทันซะแล้ว หนูไมค์เลยเบลอ... แต่ก็ยังดีที่ทันค่ะ เหอๆๆๆ

คุยอะไรกันน้อ... ลืมไปแล้ว

ยิ้มน่าร้ากกกก

ฝั่งนี้คุยกันหนุกหนาน ฝั่งนู้นถ่ายรูปหนุกหนาน

พี่กอล์ฟทำงานไปนะ ไมค์โทรหาสาวก่อน 555

ดู VTR กัน

"คือ... เรื่องระหว่างกอล์ฟกับนาตาลีไม่มีอะไรในกอไผ่นะฮะ"

"ผิดคนแล้วพี่กอล์ฟ งานเข้าเช้าหน่อยทำเบลอ..."

(อีป้าล้อเล่งงงง ^^;)

หนูไมค์ทำปากน่าร้ากกกก (รู้สึกอีป้าจะชอบเวลาสองคนนี้ทำปากแปลกๆ เนาะ)

โบกมือทักทายคนดูชั้นบน

ปากพี่กอล์ฟน่าจูบจัง (รู้สึกอันนี้จะเป็นความในใจของเจ้าของบล๊อกเองนะฮ้า)

ประสานพลังปราบเหล่าร้าย... เอ๊ย ไม่ใช่ "มือถือรุ่นนี้ใช้ดีจริงๆ ครับ" (ดูมือกอล์ฟประกอบ)

หน้าจอของไมค์ดับไปแย้วอ่ะ

ไปล้มหมอนนอนเสื่อต่อล่ะค่ะ เผื่อจะหายทันวันศุกร์นี้ Ramen Fest ชั้น 6 Central World ตอน 6 โมงเย็นนะคะ

เข้ามาเอ็นทรีนี้อย่าคิดว่าจะมีรูปหล่อๆ ของสองหนุ่มนะคะ 5555

เดี๊ยนพยายามแล้ว... แต่ด้วยใจรักการเต้น บวกกับแสงไฟในเธคไม่อำนวยอย่างแรง ภาพที่ได้เลยไม่น่าอวดซักเท่าไหร่ ซุกไว้ในเมโมรี่สติ๊กแหละดีแล้ว แหะๆๆ

มาเล่าบรรยากาศเมื่อคืนค่ะ (19 มิถุนา) ไปตามหาหัวใจที่นครปฐม

รู้สึกว่าความสุนกเก่าๆ วิ่งเข้ามาจนน่าใจหาย กลับมาบ้านถึงกับน้ำตาปริ่มก่อนนอนเลยทีเดียว

คิดถึงเด็กๆ นี่นา... ไม่ได้สนุกเฮฮาแบบนี้มานานหลายเดือนแล้ว

ปกติเดี๊ยนชอบไปดูกอล์ฟ-ไมค์เล่นในผับค่ะ (แต่สิ่งที่เกลียดสุดๆ ก็คือกลิ่นบุหรี่นี่แหละ T^T) ชอบการแสดงแบบไม่ใหญ่มาก ให้ความรู้สึกกันเอง ได้หนุกหนานกับเพื่อน ทะเลกล้องนิดหน่อยแต่พองาม ส่วนป้ายต่างๆ ก็ไม่มีมากมายนัก คนก็ไม่เบียดเสียดเยียดยัด โดยเฉพาะที่นี่... เดี๊ยนมีที่ว่างแดนซ์จนแม้แต่ตัวเองยังอาย เพราะมันเด่นเกินไปแล้ว ต้องเรียกเพื่อนมาเต้นเป็นเพื่อนกันเพื่อความอุ่นใจ (ว่าตรูไม่ได้บ้าอยู่คนเดียว ^^;)

เพลงที่ร้องก็เดิมๆ ค่ะ แต่สำหรับเดี๊ยนตอนนี้... ดีแล้วล่ะ คิดถึงนี่นา จะร้องเพลงเก่าเพลงใหม่ก็ขอให้ร้องก็พอ ป้าอยากฟังทั้งนั้นแหละหลานเอ๋ยยยยย

เริ่มจากสองหนุ่มเขาขึ้นมาก็ Klumping โชว์ก่อนแล้วเข้าเพลง Fight for you จากนั้นเจ้ากอล์ฟก็ฉายเดี่ยวในเพลง "ที่ปรึกษา" หนูไมค์ออกมาต่อเพลง "เซ็ง" จากนั้นก็ร้องเพลงไอซ์ "คนใจง่าย" กรี๊ดดดด อันนี้ถูกใจค่ะ ช่างขุดมาร้องเนอะ นอกจากคิดถึงสุดๆ แล้วยังแดนซ์ตามแบบหยุดไม่อยู่ เจ๊ชอบบบ (และกอล์ฟก็ไหว้ในท่อนนั้นอีกแล้ว) แต่... ฮือออออ หนูไมค์ไม่กอดพี่ชายแล้วเหรอ อยากเห็นง่า ตามมาติดๆ ด้วยเพลง "สโลโมชั่น" และต่อด้วย "เถียงกันทำไม" เพลงนี้เจ้ากอล์ฟลืมเนื้อยังไงก็ลืมเนื้ออย่างงั้น ท่อนเดิมเด๊ะ เฮ้อ... ศิลปินเดี๊ยนเรียนหนักไปแระ (รึเปล่า) แต่สุดแสนจะขำตรงที่เจ้ากอล์ฟก็ฉลาดเนาะ ยื่นไมค์มาทางฝั่งเดี๊ยน คงหวังให้แฟนคลับช่วยกันร้อง แต่ที่ไหนได้...

...อึ้ง...

แฟนคลับทั้งหลายไม่ได้เป็นที่พึ่งให้ศิลปินได้เล้ยยยย มองกอล์ฟตาแป๋ว แถมคิดในใจว่าตรูจะถั่วงา ถั่วงา... ไปก่อนดีมั้ย แต่... ถั่วงาไปศิลปินก็จับได้อยู่ดี เจ้ากอล์ฟเลยประจานผ่านไมค์ว่า "ร้องไม่เป็นนี่นา"

อ๊ากกกกก... จายร้ายยยย... แฟนคลับที่ยืนข้างเดี๊ยนถึงกับแถออกไปประหนึ่งล้มตึงแทบเท้าศิลปิน เล่นเอาหัวเราะ (กลบเกลื่อน) กันเป็นแถว

เอาเถอะค่ะ... เพลงนี้เดี๊ยนยกโทษให้ เพราะเดี๊ยนประทับใจเสียงหนูไมค์ อะเหอๆ...

แต่ก็ยังอุตส่าห์มีช็อตน่ารักจั๊กกะจี้หัวใจ พี่กอล์ฟ-น้องไมค์ นั่งยองๆ เบียดกันกลางเวที (เบียดรึเปล่าไม่รู้ แต่มุมของเดี๊ยนเห็นเป็นอย่างงั้น แค่นี้อีป้าก็ฝันดีทั้งคืนแล้วหนู ฮ่าๆๆๆๆ)

จบเพลงป๋าเบิร์ดก็ต่อด้วยเพลง "เรื่องเล็กของเธอ" หนุกหนานๆ เดี๊ยนก็นึกบ้าจี้จงใจชี้กอล์ฟ-ไมค์สุดๆ แล้วเจ้ากอล์ฟดันหันมาเห็น ชักมือกลับแทบไม่ทัน (ว่าแต่ทำไมตรูต้องชักมือกลับด้วยล่ะเนี่ย แอบสงสัยตัวเอง) แต่ก็ได้รับปฏิกิริยาที่ดีกลับมา... ถึงจะมุกน้อยไปนิด เพราะศิลปินคงจะง่วงไปหน่อย (รึเปล่า) แต่ก็เล่นเท่าที่จะเล่นได้ ไม่เหลืออะไรแระ แค่หันมายิ้มให้ก็สนุกสนานบานตะไทสุดๆ

เดี๊ยนกำลังสงสัยว่า... สงสัยที่เดี๊ยนบ้าได้ขนาดนั้นคงเพราะกระดกเบียร์เข้าไปครึ่งขวด (เล็กนะเคอะ) รึเปล่า... (แต่ก็ได้ข้อสรุปว่า หญิงไทยใจงามไม่เหมาะกับเหล้า เพราะถึงไม่เมา แต่ผื่นขึ้นเต็มเลย... ไม่เข้าใจค่ะ ว่าเพิ่งจะมาแพ้แอลกอฮอล์อะไรตอนอายุปูนนี้ สงสัยไม่ได้แตะต้องนาน ร่างกายเลยไม่รับ)

แต่ถึงไม่มีแอลกอฮอล์เดี๊ยนก็สนุกได้ เพราะกอล์ฟ-ไมค์เล่นสนุกจริงๆ ตบท้ายด้วยเพลง "คนคนเดียวกัน" เป็นเพลงที่ไม่รู้ทำไม ถ้าขาดเพลงนี้ไปโชว์ไหนเดี๊ยนจะรู้สึกเหมือนการแสดงยังไม่สมบูรณ์อย่างบอกไม่ถูก

โอ๊ะโอ... ลืมเล่าไปได้ไง มีอยู่เพลงนึง น่ารักมากๆ... (อีป้าดันจำเพลงไม่ได้ หายกระจายไปกับการแดนซ์) ขณะที่กอล์ฟเต้นอยู่ตรงส่วนที่ยื่นออกมาของเวที ก็มีหนุ่มน้อยหน้าใสคนหนึ่งที่อยู่ตรงนั้นเต้นรับส่งกับกอล์ฟขนาดเดี๊ยนเห็นแค่รำไรๆ ยังรู้สึกว่า น่ารักจริงวุ้ย ฮุฮุฮุ อยากให้กรุงเทพมีคนดูแบบนี้บ้างจัง

และแล้วการแสดงในคืนนั้นก็จบลง...

ก่อนจบเอ็นทรีนี้เดี๊ยนขอเล่าความน่ารักของศิลปินอีกอย่างนึงแล้วกันค่ะ

หลังจากจบการแสดง เดี๊ยนก็ออกมาส่งกอล์ฟ-ไมค์ด้วยความคิดถึงพร้อมกับแฟนเพลงคนอื่นๆ  (เดี๊ยนไม่ได้ส่งมานานมวากกกก) ปกติเดี๊ยนก็ยืนดูอยู่ห่างๆ นั่นแหละค่ะ แต่คืนนี้... ขอเถอะนะ ขอทักซักหน่อยเถอะ ไหนๆ คนก็ไม่เยอะมาก ไหนๆ ก็ไม่ได้เจอนานมากกกก ทำไมมันห้ามความคิดถึงไม่อยู่ขนาดนี้ก็ไม่รู้

แน่นอนค่ะ หลังจบการแสดงทุกครั้ง... ศิลปินเหนื่อย แถมดึกด้วย... ศิลปินง่วง... (แหงๆ)

ตอนที่ทั้งสองพระหน่อออกมาขึ้นรถ ทางร้านดับไฟพรึบ!!!(จริงๆ ดับก่อนหน้านั้นได้ซักพักนึงแล้วล่ะ) หน้าร้านที่สองหนุ่มเดินออกมามืดสนิท จะเห็นก็ลางๆ เพราะแสงไฟจากลานจอดรถ หนูไมค์ออกมาก่อนค่ะ ก็ทักทาย จับมือแฟนคลับที่มาส่งทุกคน และขณะเดินผ่านอีป้าไป อีป้าก็ทักทายบ๊ายบายออกไป หนูไมค์ก็หันกลับมาประหนึ่งเพิ่งรู้ว่ามีอีกคนอยู่ในความมืด แล้วก็บ๊ายบายตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้มที่อีป้าไม่คิดมาก่อนว่าจะได้ขนาดนี้ อ๊ากกกก น่ารักไปแล้วลูกเอ๊ยยยย ตามมาติดๆ ด้วยเจ้ากอล์ฟ รายนี้โบกมือทักทายเรียงคน ขณะผ่านอีป้าไปก็ดูเหมือนจะเพ่งมองว่าตรงนี้มีอีกหนึ่งคน แล้วก็บ๊ายบายให้

ไม่แปลกใจเลยลูกเอ๋ย... ว่าทำไมถึงได้เป็นขวัญใจสาวๆ มานานขนาดนี้ จริงๆ ตอนนั้นถ้าเด็กๆ ไม่หันเดี๊ยนก็จะไม่ติดใจอะไรเลยค่ะ เพราะคอนก็สนุกแล้ว แถมตอนส่งก็มืดตึ๊ดตื๋อ ถ้าไม่ทักตอบก็ถือว่าอาจไม่เห็น แต่นี่... อุตส่าห์หยุดมองนิดนึงแล้วพยายามทักทุกคนให้ทั่วถึง (คงให้แน่ใจว่ามีคน เดี๋ยวหน้าแตก 555) น้ำใจศิลปินจริงๆ เลยค่ะ

แล้วแบบนี้อีป้าจะไปไหนรอดดดดดด... เปนลมมมม

ไงก็พักผ่อนเยอะๆ นะเด็กๆ ถ้าเป็นไปได้ คราวหน้าอ่ะ My Love Is You... ป้าอยากจะฟังเด็กๆ ร้องสดซักครั้งจริงๆ ให้ดิ้นตายเถอะ ฮือๆๆๆ

โอยยยย มีความสุขขขขขข

สุขจนเห็นเจ้ากอล์ฟแต่งคอสเพลย์เป็นหมีพูห์ในฝันเลยล่ะค่า... (ฝันไปได้ไงเนี่ยตรู =_=")

รอโอกาสหน้าที่จะได้ไปแดนซ์อีกอย่างใจจดใจจ่อ แน่นอนว่าคราวหน้าถ้ามีผับอีก เดี๊ยนจะโนแอลกอฮอล์ค่า...

ไม่ได้อัพบล๊อกนานนนนนนนมากกกกกค่ะ มิตรรักแฟนบล๊อก จริงๆ เกือบนานกว่านี้เพราะดันมีงานเข้า แต่สุดท้ายก็บ๊ายบายก่อนเวลาอันควร เล่นเอาเดี๊ยนต่อต้านเกาหลีขึ้นมาอยู่พักใหญ่... เอ๊ะๆๆ แล้วนี่อะไร? ทำไมเด็กๆ ที่น่ารักของเดี๊ยนถึงไปเกี่ยวข้องกับเกาหลีเข้าอีกแล้ว

เฮ้อออออ... แม่ยกเซ็ง

เหมือนยิ่งเกลียดยิ่งเจอ... แต่เอาเถอะค่ะ ไม่เกี่ยวอะไรกับเดี๊ยนซักหน่อย น่าภูมิใจออกขนาดนี้ แถมเดี๊ยนเองก็ไม่ได้เกลียดเกาหลีเป็นจริงเป็นจังขนาดนั้น เมื่อคืนยังฝันดีถึงตี๋มาเฟียสุดที่ร้ากของเดี๊ยนว่ามานั่งยองๆ กับพื้นวาดรูปให้เดี๊ยนแถมร้องเพลงให้ฟังสดๆ แบบกระซิบข้างหูเลยทีเดียว อุ๊ยตาย คิดแล้วเขิลลลลล SE7EN จ๋า... ร้ากน้าเด็กม่ายโง่ จุ๊ฟๆๆๆ

เดี๋ยวจะออกนอกเรื่องกันไปใหญ่ พระเอกของเอ็นทรีนี้อยู่นี่ต่างหากค่ะ... สองพระหน่อกอล์ฟ-ไมค์ขวัญใจประชาชนแห่งสยาม

เริ่มกันที่ละครเวที JUMP ที่บินลัดฟ้ามาจากเกาหลี ซึ่งเดี๊ยนปฏิญาณไว้ว่าจะไม่ดู เพราะอยู่ในอารมณ์พาลขุ่นเคืองทุกอย่างที่เกี่ยวกับเกาหลีอยู่ตอนนี้... แต่สุดท้ายก็เข้าไปนั่งดูจนได้ ด้วยอานิสงค์ของกอล์ฟ-ไมค์...

ดูสิเคอะ ขนาดยังไม่ทันประกาศรับตำแหน่งก็ทำหน้าที่กันซะแล้ว 555 เป็นทูตส่วนตัวให้เดี๊ยนกับละครเวทีเกาหลีเฉยเลย เอาเหอะ... ดูๆ เพลินๆ ก็สนุกดีค่ะ ทำให้รู้สึกเอ็นจอยกับเกาหลีขึ้นมานิโหน่ย แต่สุดท้ายก็ดูไม่จบเพราะหิวข้าว + กลัวกลับดึก เลยออกมาก่อนค่ะ

เขาเรื่องดีกว่า สองพระหน่อเขาได้รับเชิญมาดู JUMP รอบสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2008 เพื่อมารับตำแหน่ง Korea Ambassador ค่ะ บอกตรงๆ ว่า เมื่อกี้เดี๊ยนเพิ่งเซิร์ชหาข่าวเกี่ยวกับตำแหน่งนี้มา แต่ก็ยังไม่พบทางเน็ต ก็ขอออกตัวก่อนนะคะว่าชื่อตำแหน่งและรายละเอียดคงไม่ถูกต้องนัก แต่เท่าที่เดาๆ ได้ น่าจะเป็นตัวแทนของประเทศไทยในการทำกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศเกาหลี และสร้างเสริมความสัมพันธ์ทางด้านวัฒนธรรมระหว่างไทยกับเกาหลี... รึเปล่าคะ?(ตอนที่เขาประกาศเดี๊ยนก็ดันก้มหน้าก้มตาเดินเลยไม่ทันได้ฟัง ฮ่วย... อะไรก็ไม่เป็นใจให้เดี๊ยนญาติดีกับเกาหลีเน้อ... ขนาดภาษาเกาหลี คนหัวดีอย่างเดี๊ยนยังเรียนไม่ได้เลย 555 < อันนี้เข้าข่ายพาล) ต่อจากนี้ไปบทบาททูตสันถวไมตรีหนุ่มน้อยสองคนนี้จะเป็นอย่างไร ก็คงต้องติดตามกันต่อไปล่ะค่า

ไหนๆ ก็ไม่มีรายละเอียดที่จะช่วยให้เกิดความกระจ่างใดๆ ขึ้นมาได้ เดี๊ยนก็ขอสาดรูป (อันไม่ค่อยน่าภูมิใจ แต่นายแบบหล่อ) ให้เอ็นทรีนี้ดูมีเนื้อหาขึ้นมาบ้างแล้วกันนะคะ 555

 

รูปสุดท้ายมีการปรับขนาดเล็กน้อยเพื่อให้บล๊อกไม่แตกค่ะ

เป็นรูปก่อนเข้าไปในฮอลล์นะคะ

ขี้เกียจใส่เครดิตแระ ไม่ได้ถ่ายออกมาดีเด่เท่าไหร่ ขอแค่กระจายความน่ารักได้ก็เป็นพอ 555

(นายแบบดีก็งี้แหละ ขนาดฝีมือห่วยยังออกมาหล่อ กร๊ากกก เข้าข้างกันสุดฤทธิ์)

ไปล่ะค่า